tag:blogger.com,1999:blog-78643129598764155912011-12-22T10:51:10.416-08:00ΛΕΞΕΙΣ ΣΕΡΝΟΝΤΑΙ ΚΥΛΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ . ΑΝΑΣΤΑΤΑ....ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΣΕΙΡΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΩΜΑΤΙΟ ΠΑΝΙΚΟΥ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ.......ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comBlogger641100tag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-7555606023359783332010-03-31T17:39:00.001-07:002010-03-31T17:41:12.238-07:00<span class="Apple-style-span" style="color: #cccccc; font-family: 'Trebuchet MS', Trebuchet, Verdana, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 20px;"></span><br /><div align="justify">Αισθάνομαι πως κάνω κύκλους. Εγώ, όχι η ζωή μου. Ας πούμε πως κατά κάποιο τρόπο προκαλώ την κυκλική ροή των πραγμάτων. Κάπως έτσι. Πως χωρίς να το καταλάβω βρίσκομαι και πάλι στο ίδιο σημείο, όχι όμως γιατί έτσι ήρθαν τα πράγματα, αλλά γιατί μάλλον εγώ τα έφερα έτσι. Αυτό τουλάχιστον φαίνεται. Το γιατί δεν το ξέρω. Το ψάχνω όμως. Βγήκα στο δρόμο και ψάχνω. Και κάνει σκοτάδι εκεί έξω, κι είναι οι λάμπες λιγοστές. Και κάνει κι ανασφάλεια και φόβο κι άλλα πολλά. Και σε κάθε στροφή ξεφυτρώνει κι ένα ακόμη ερωτηματικό για να κάνει τον δρόμο ακόμη πιο δύσκολο. Δίχως χάρτες και πυξίδα, δίχως κανέναν για οδηγό. Ξέρω πως τον δρόμο αυτό μόνos μου πρέπει να τον περπατήσω, μόνos μου να βρω την άκρη. Για να βγω από τον κύκλο πρέπει πρώτα να μάθω. Ό,τι χρειάζεται να μάθω. Ό,τι είναι αυτό που με φέρνει πάντα πίσω στο ίδιο σημείο..</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><em><span style="color: #9999ff; font-size: 11px;">*Απόσπασμα από τον Πολεμιστή του Φωτός του Paulo Coelho</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-755560602335978333?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-48374158911998033132010-03-31T16:18:00.000-07:002010-03-31T16:18:59.756-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/S7PXdCTa_1I/AAAAAAAAAsQ/h2nvu1VkBwk/s1600/_ReBirth_-001+(1).jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/S7PXdCTa_1I/AAAAAAAAAsQ/h2nvu1VkBwk/s320/_ReBirth_-001+(1).jpg" width="320" /></a></div><br />Είχες&nbsp;δίκιο&nbsp;οι&nbsp;άνθρωποι&nbsp;δεν&nbsp;φεύγουν&nbsp;μόνο&nbsp;πολλές&nbsp;φορές&nbsp;τρομάζουν&nbsp;και το&nbsp;βάζουν&nbsp;στα&nbsp;πόδια...<br />ανασαίνεις&nbsp;τόσο&nbsp;βαριά&nbsp;που&nbsp;νομίζεις&nbsp;πως&nbsp;όλοι&nbsp;οι&nbsp;άνεμοι&nbsp;του&nbsp;κόσμου&nbsp;τρυπώνουν&nbsp;στα&nbsp;ρουθούνια&nbsp;σου,&nbsp;ακούς&nbsp;προσεχτικά... με&nbsp;διαβάζεις&nbsp;,σε&nbsp;διαβάζω...<br />πολλές&nbsp;φορές&nbsp;δεν&nbsp;είμαι&nbsp;τίποτα&nbsp;και δεν&nbsp;κάνω&nbsp;καθόλου&nbsp;άλλες&nbsp;φορές&nbsp;πάλι&nbsp;σου&nbsp;μιλάω&nbsp;μου λες σου&nbsp;λέω&nbsp;σε&nbsp;μαθαίνω..<br />Σήμερα&nbsp;σε&nbsp;παρατηρούσα&nbsp;να&nbsp;πίνεις&nbsp;&nbsp;το&nbsp;χυμό&nbsp;σου&nbsp;,&nbsp;τόσες&nbsp;&nbsp;πολλές&nbsp;σκέψεις&nbsp; μες στο&nbsp;μυαλό&nbsp;σου&nbsp;προσπαθώ&nbsp;να τις&nbsp;ξεδιαλύνω...<br />Σε&nbsp;αναλύω&nbsp;,&nbsp;πάντα&nbsp;μου&nbsp;άρεσε&nbsp;να το&nbsp;κάνω&nbsp;αυτό&nbsp;στους&nbsp;ανθρώπους.<br />Αρχίζεις&nbsp;να μου&nbsp;μιλάς&nbsp;,σε&nbsp;νιώθω&nbsp;να&nbsp;αρχίζεις&nbsp;να μου&nbsp;μιλάς&nbsp;πραγματικά,&nbsp;και&nbsp;χαμογελάς&nbsp;&nbsp;άλλη&nbsp;μια&nbsp;φορά.<br />&nbsp;Σήμερα&nbsp;μου&nbsp;έκανες&nbsp;το&nbsp;πρώτο&nbsp;δώρο&nbsp;μου&nbsp;μίλησες&nbsp;για τους&nbsp;δικούς&nbsp;σου ,τον&nbsp;πατέρα&nbsp;σου&nbsp;εκεί&nbsp;δεν&nbsp;χαμογέλασες&nbsp;αλλά&nbsp;σε&nbsp;ένιωσα......&nbsp;.ο&nbsp;καθένας&nbsp;από&nbsp;μας μια&nbsp;αποθήκη&nbsp;γεμάτη&nbsp;συναισθήματά&nbsp; που&nbsp;πότε&nbsp;ανοίγει&nbsp;πότε&nbsp;μένει&nbsp;ερμητικά&nbsp;κλειστή.<br />θα κάνουμε μια συμφωνία ....<br />εσύ&nbsp;θα&nbsp;συνεχίσεις&nbsp;να μου χαμογελάς και εγώ θα&nbsp;προσπαθήσω να διορθώσω τα ορθογραφικά λάθη ....<br />Είμαι&nbsp;σίγουρος&nbsp;πως θα τα&nbsp;λέμε&nbsp;συχνά&nbsp;γιατί&nbsp;μου&nbsp;λείπουν&nbsp;πραγματικά&nbsp;άνθρωποι&nbsp;που&nbsp;χαμογελούν και εσύ με&nbsp;κάνεις&nbsp;να&nbsp;νιώθω&nbsp;όμορφα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4837415891199803313?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-80804102253401490632009-09-11T02:34:00.000-07:002009-09-11T02:34:57.705-07:00<div style="color: red;"><i><b>Θέλω να παραβλέψω όλους τους κανόνες μου.Έστω μια φορα.....</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Ο πόνος να μην πονάει,η θλίψη να με κάνει να γελάω,το σκοτάδι να με τυφλώνει,η φωτιά να με δροσίζει.</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Η αλλαγή θα με κάνει να μην πονάω.Η οπτική των πραγμάτων θα αλλάξει..</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Φυσικά&nbsp; και θα χαθώ.Πάντα μιλάει παράξενα αυτή η αδυναμία αποκόλλησης από το σταθερό κέντρο του σύμπαντος – εγώ.....βουτηγμένος στις θάλασσες των επιλογών μου .Εγώ με μένα ,εγώ εδώ σκαλίζοντας τα μαύρα τετράδια..Εγώ μαζί σου σένα κόσμο ηλεκτρονικό που γεμίζει τις μέρες μου....</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Όλοι ξέρουμε ότι όσο τρέχεις μακριά από τον εαυτό σου αυτός σε προλαβαίνει,ανακαλύπτει της κρυψώνες σου σε κοιτάζει στα μάτια και σου θυμίζει ποιος είσαι.....</b></i></div><div class="separator" style="clear: both; color: red; text-align: center;"><i><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SqoWY6w8lNI/AAAAAAAAArA/fQc_ucy9VQU/s1600-h/drowning.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SqoWY6w8lNI/AAAAAAAAArA/fQc_ucy9VQU/s320/drowning.jpg" /></a></b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Σου φωτίζει την διαδρομή,δεν σ αφήνει να ξεφύγεις σου θυμίζει τα βιβλία που έχεις διαβάσει-σε διαβάζει......</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Μόνοι οι άνθρωποι χαϊδεύουν τα άστρα,μελετούν το σύμπαν,πατάνε στο φεγγάρι,ανακαλύπτουν νέα χώματα να πατήσουν.</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Όμως η ψυχή τους διψά ,γίνετε έρημος βράχος σε μια πιο απόμερη παραλία.Τόση μοναξιά εκεί έξω..</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Ότι περνάει από το χέρι μου θα μπει στο ποτήρι σου,δεν θα διψάσεις ποτέ.......</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Η ελευθερία μας γεμάτη χαρακιές από τις άποιρες αυτοκτονίες μας.</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Κάθε μέρα πεθαίνω και ανασταίνομαι.....</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Καινούργιος κάθε μέρα σε μια ίδια προκαθορισμένη διαδρομή πολεμάω τους δαίμονες μου.</b></i></div><div style="color: red;"><i><b>Τους νικώ..........................&nbsp; </b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8080410225340149063?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-35936171862149038502009-08-12T15:28:00.000-07:002009-08-12T15:29:51.862-07:00<span style="color: rgb(255, 0, 0);" class="postbody">"Έρχομαι απο το έτος 2036. Επιστρέφω στο σπίτι μου αφού πήρα έναν υπολογιστή IBM 5100 απο το έτος 1975". Αυτό το μύνημα εμφανίστηκε στις 2 Νοεμβρίου 2000 σε κάποιο φόρουμ και έτσι συστήθηκε ο χρονοταξιδιώτης Timetravel_0 ή John Titor όπως είναι το πραγματικό του όνομα.<br />Οι επισκέπτες της ιστοσελίδας τον ανέκριναν αρχικά με κυνικές ερωτήσεις που αργότερα έγιναν πιο επίμονες για το μέλλον που μας περιμένει. Ο Τάιτορ γεννήθηκε στη Φλόριντα το έτος 1998 και είναι ένας στρατιώτης που το 2036 θα σταλεί απο την κυβερνηση των ΗΠΑ πίσω στον χρόνο να βρει και να φέρει μαζί του έναν υπολογιστή ΙΒΜ 5100, ο οποίος έχει την μοναδική δυνατοτητα να μεταφράζει μεταξύ τους γλώσσες προγραμματισμού Unix, Apl και Basic. Πρόκειται κατά τα λεγόμενα για μια κρίσιμη ιδιότητα γιατί το 2038 προβλέπεται οτι ένας ιός θα πλήξει το λειτουργικό σύστημα Unix.<br />O Τάιτορ υποστηρίζει ότι στις 12 Μαρτίου 2015 θα ξεσπάσει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος όπου θα πεθάνουν 3δις άνθρωποι και θα ισοπεδοθούν πολλές μητροπόλεις. Γενικά οι διηγήσεις του για το μέλλον είναι εφιαλτικές. Αυτό που κέντρισε το δικό μου ενδιαφέρον είναι, κατά τις διηγήσεις του χρονοταξιδιώτη, είναι ότι μετά απο τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο το προσδόκιμο όριο ζωής θα πέσει στα 60 χρόνια λόγω της μόλυνσης των υδάτων και της τροφής, καθώς και η υγειονομική περίθαλψη θα θυμίζει Φαρ Ουέστ! Ο Τάιτορ προέβλεψε και άλλα γεγονότα πριν να γίνουν, όπως τον πόλεμο στο Ιρακ, τον "πατριωτικό νόμο (Patriot Act)" των ΗΠΑ περί καταστολής και παρακολούθησης των πολιτών, καθώς και τα ταξίδια στον χρόνο.<br /><br /><a href="http://www.johntitor.com/" target="_blank">www.johntitor.com</a></span><span class="postbody"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-3593617186214903850?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-80242906327660996052009-08-04T12:07:00.000-07:002009-08-04T13:06:02.813-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SniT4PHf-VI/AAAAAAAAAqM/aHPfzxi36bw/s1600-h/gws171006.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 226px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SniT4PHf-VI/AAAAAAAAAqM/aHPfzxi36bw/s320/gws171006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366201550351890770" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Τράβηξα μια μαύρη σελίδα και άρχισα να γράφω...</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Το κεφάλι μου έχει γίνει μια υπερφορτωμένη θυρίδα με μυστικά.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Τον τελευταίο καιρό νιώθω πολλές φορές ότι έχω σταματήσει να ζώ για μένα</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Το μαύρο ασύρματο τηλέφωνο έχει γίνει εφιάλτης κάθε φορά που ξυπνάω.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Πρέπει κάθε μέρα να ακούω την φωνή της...</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Ναι για την Αθηνά μιλάω.Στρέφω όλους τους προβολείς πάνω της.....</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Ζει μόνη της με δυο παιδιά και παλεύει κάθε μέρα με τον θάνατο.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Ναι η Αθηνά είναι η αδελφή μου.Έχω ξαναγράψει γιαυτήν για να πω ευχαριστώ που υπάρχει στην ζωή μου.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Δεν έχω ξαναπεί ότι είναι μέσα σένα νοσοκομείο.Κάθε μέρα της κρατάω παρέα από το τηλέφωνο.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Οι γιατροί είπαν οτι έπρεπε να έχει πεθάνει τώρα.Όμως είναι εκεί και παλεύει.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Οι γιατροί είπαν ότι πρόκυτε για τον ποιο επιθετικό καρκίνο στους πνεύμονες.Αφουγκράζομαι όμως τις ανάσες της κάθε μέρα....</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Οι γιατροί είπαν οτι έχει λαβώσει και την καρδιά της .Όμως πολλές φορές την ακούω να χτυπάει πολύ δυνατά....</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Ο ήχος με τρελαίνει...</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Όπως και σήμερα....</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Πολλές φορές έχω πει ότι αν πέθαινε θα ήταν καλύτερα γιαυτήν.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Έφτασα να το πω και αυτό.Δεν μπορώ να νοιώθω ότι υποφέρει τόσο πολύ.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Έδωσα την άδεια μου να γίνουν μια σειρά χημειοθεραπείες που την σκοτώνουν χειρότερα.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Δεν την ρώτησα ποτέ αν θέλει να φύγει.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Δεν το επέτρεψα....Φοβάμαι να την χάσω.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Βλέπεις αναπνέω από τις ανάσες της...Βλέπω από τα μάτια της</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Αυτή με έμαθε έτσι...........</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Είμαι δημιούργημα της.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Κάθε μέρα φεύγει ένα βήμα ποιο μακριά.Η εικόνα της θολώνει.Η μνήμες σβήνουν..</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Πως πετάς όμως την ψυχή σου?</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;">Μην φύγεις ακόμα.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-family: courier new;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σε χρειάζομαι...............................................</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8024290632766099605?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-43766174821254762322009-06-18T09:37:00.000-07:002009-06-18T10:24:59.378-07:00Άπλωσα τα χέρια μου στο πληκτρολόγιο.<br />Έχω καιρό να γράψω και το μυαλό μου πονάει...<br />Σχεδόν φοβάμαι να ξεδιπλώσω την μοναξιά μου.<br />Εχει ζαρώσει και κούρνιασε στο πιο κρυφό σημείο .Ειναι τοσο τρομαχτικά εκει πίσω .<br />Υπάρχει κρύο και αγωνία εδω.<br />Το φως δεν περνάει πια .Κάθε ακτίνα έχει χαθεί.<br />Έχω πεθάνει?<br />Γιατί δεν μου είπαν τίποτα?<br />Γιατι ομως ανάσες αχνίζουν?<br />Περίεργο αλλα η καρδιά χτυπάει ακόμη,τα μάτια δακρύζουν ,οι αισθήσεις επιμένουν να υπάρχουν.<br />Κάποια παλιά κατάρα με κρατάει ζωντανό.<br />Θα υπάρξω ξανά?<br />Θα γελάσω ποτέ?<br />Μέσα σε μια στιγμή ολα χάθικαν .Ακυρώθικαν...<br />Ταξιδεψέ με οπου εσύ πιστεύεις,είμαι τυφλός μονο σε σένα το είπα..<br />Τα πιο ωραία ταξίδια τα έκανα πάνω σε χάρτινα καράβια,μεσα σε ανοιχτές θάλλασες και βουβά σαγαπώ.<br />Άραγε έχω αλλα εισιτήρια στην τσέπη μου η ο χρόνος τέλειωσε απότομα?<br />Άρχισα να γράφω πάλι...<br />Τα δάχτυλα αντιδρούν ακόμα και εγω υπάρχω.<br />Ισως αύριο πάλι θα μαι εδώ ....<br />Γράψε ψυχή μου....<br />Λυτρώσου.................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4376617482125476232?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-15830864758514377392009-04-01T16:23:00.000-07:002009-04-01T16:35:18.465-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SdP4zIUhqFI/AAAAAAAAApY/2zTjCQ_tR10/s1600-h/_ReBirth_-001+%281%29.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SdP4zIUhqFI/AAAAAAAAApY/2zTjCQ_tR10/s320/_ReBirth_-001+%281%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319869142145280082" border="0" /></a> <br /><p><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Η ΛΗΘΗ </span></span><br /></strong></p><p><strong> (<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αφιερωμένο στην αδελφή μου</span>..)<br /></strong></p> <p>Ήρθαν όλοι επειδή τους<br />κάλεσα<br />ο συνετός με τη σωφροσύνη του<br />ο επιπόλαιος με τη βιασύνη του<br />ο προφήτης με το βουνό και<br />την εκκλησία του<br />ο ξυλουργός με τα πανύψηλα<br />δάση του<br />ο γλωσσολόγος με τα φωνήματα<br />τα μορφήματα και τους δεκάδες<br />φθόγγους του<br />ο τσοπάνος με το κοπάδι του<br />αργότερα θα διαχώριζε τους<br />αμνούς από τα ερίφια<br />με τους σκύλους του πριν να<br />διασταυρωθούν με τους λύκους<br />μπροστά απ’ αυτόν προηγούνταν<br />ο αποδιοπομπαίος τράγος του<br />τα μάλλινα ζεστά υφάσματα<br />ήρθαν κι η σπορά ήρθε<br />και τα χιλιάδες σπέρματα<br />και τα πουλιά με τα πετάγματά<br />τους και κάποια απ’ τα πουλιά<br />με την ανίατη γρίπη τους<br />ήρθαν κι οι νεκροί<br />με το κίτρινο χρώμα και τα<br />μυρμήγκια επάνω στο σώμα<br />τους κι αυτοί επειδή είχαν<br />καιρό να μιλήσουν ήταν οι πιο<br />κοινωνικοί<br />ήθελα να τους αγκαλιάσω<br />αλλά ήταν τόσοι πολλοί άλλοι<br />συνοδεύονταν απ’ τις αρρώστιες τους<br />άλλοι από τους δολοφόνους τους<br />κι η κυρία πληρότητα ήρθε<br />και η φίλη της η κενότητα<br />κι αφού μαζεύτηκαν όλοι<br />η ομοιότητα κι η διαφορετικότητα<br />φάγαμε ουρανό και γη<br />ήπιαμε απόσταγμα γνώσης<br />καπνίσαμε πίπες και καμινάδες<br />τζάκια και σόμπες</p> <p><span id="more-4175"></span><br />Ύστερα τους κέρασα<br />μελίσσια<br />χωρίς τις ιπτάμενες μέλισσες<br />ύστερα αφού πέρασε η<br />πρώτη αμηχανία<br />χορέψαμε με τις θύελλες και<br />τις καταιγίδες απ’ όλους η<br />θάλασσα ήταν η πιο κινητική<br />ύστερα τα νέφη κι οι γρήγοροι<br />ποταμοί τα στάσιμα νερά<br />ήταν συνέχεια καθισμένα<br />χόρεψα μ’ αυτήν που δεν<br />τη χόρευε κανείς με την<br />ασκήμια όλοι μα όλοι<br />φλέρταραν την ομορφιά<br />πρώτοι και καλύτεροι οι<br />πυλώνες που πηγαινοφέρνουν το<br />ρεύμα ενώ το χώρο<br />φωτορύθμιζαν οι κεραυνοί κι οι<br />αστραπές κι οι δυνατές<br />βροντές καθόριζαν την ένταση<br />του ήχου<br />Μόνο αυτή που αγαπούσα<br />δεν ήρθε αυτής που το<br />πρόσωπο ξεχνούσα σιγά σιγά<br />θυμόμουν τις συμπεριφορές της<br />τους τρόπους της όλα που ζήσαμε<br />μαζί τα θυμόμουν τα μούρα<br />με τα οποία έβαφε το στόμα της<br />τα μεγάλα αφρούγια αμύγδαλα<br />ίδια με τα μάτια της<br />τα σκουλαρίκια της που κρέμονταν<br />όπως τα τσαμπιά απ’ τα κλήματα<br />Μόνο αυτή που αγαπούσα<br />έλειπε αρκεί να τη θυμόμουν<br />καλύτερα και θα ’ρχόταν<br />όμως οι πίνακές μου<br />είχαν εξασθενήσει οι πίνακες μου<br />οι μνημοτεχνικοί<br />η λήθη είχε ζώσει με στέμμα<br />λησμονιάς το ψηλό βουνό της<br />αγάπης που δύσκολα αποφασίζεις<br />να το ανέβεις άμα το έχεις<br />για κάποιον λόγο κατεβεί....</p><p>ενα ποιημα του γιωργου καλοζώη<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-1583086475851437739?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-86343097169712019902008-09-29T04:09:00.000-07:002008-09-29T05:06:16.153-07:00Αποφάσισα να καθαρίσω το Σήμερα....<br /><br />Αυτή η ακαταστασία άρχισε να μου την δίνει στα νεύρα.<br /><br />Ειδικά όταν βρέχει και σήμερα το σκηνικό είναι το σωστό ,έτσι ώστε αν κλάψω η βροχή θα καλύψει τα δάκρυα,θα τα σκεπάσει,είναι ο συμμαχός μου.....<br /><br />Το ξεσκόνισμα θα πάρει πολύ χρόνο αλλά δεν βιάζομαι.<br /><br />Θέλω να το κάνω σωστά,μεθοδικά....<br /><br />Στα δύσκολα πρέπει να σηκώνεις ανάστημα,να προχωράς μπροστά.<br /><br />Που και που σκοντάφτω σε ξεχασμένα αντικείμενα.<br /><br />Είχα την τάση να κρατάω τα πάντα.<br /><br />Ανοίγω δειλά την βρύση της αρνησιάς και αρχίζω να ξεπλένω το παρελθόν...<br /><br />Αρνούμαι οτιδήποτε πιάνει απλά χώρο στα συρτάρια της μνήμης μου,το πετάω...<br /><br />Αποστειρώνω καλά τα πάντα.Το τέλειο έγκλημα................<br /><br />Πρέπει να φτάσω βαθιά για να βρώ τα λάθη μου.<br />Μικρά-μεγάλα και κάποια άλλα που ξέχασα εκεί στο πέρασμα του χρόνου.<br />Όλο και πιό κοντά ,όλο και πιό μέσα μου....<br /><br />Το κολάζ του μυαλού μου αλλάζει μορφή.<br /><br />Πετάω οτι έχει ξεθωριάσει .<br /><br />Μια φωτογραφία με οχτώ ζευγάρια μάτια.<br /><br />Αθώα παιδικά μάτια μα και σκοτεινά ,κόκκινα.....<br /><br />Σκουπίδια!!!<br /><br />Τα χέρια μου μουδιάζουν ,πονάνε απ'την ένταση.<br /><br />Νοιώθω σαν να τα βούτηξα στο νερό και με διαπέρασε το ρευμα.<br />Ξαφνικά............<br /><br />Αναδημιουργώ τα παλιά μου στερεότυπα,με καθορίζω απ'την αρχή...<br /><br />Ξεκλειδώνω ο,τι με κλείδωνε μέχρι τώρα και πνίγω τις αναστολές που με παγίδευαν.<br /><br />Επιτέλους χαϊδεύω την ψυχή μου....<br /><br />Την ακούω....<br /><br />Ανοίγω διάπλατα τις πόρτες για να φύγει η σκόνη και όλα τα δεύτερα θέλω μου.<br /><br />Με κερδίζω απ'την αρχή κρατώντας ομήρους μόνο δυο κομμάτια θάλασσα και λίγα χαμόγελα.<br /><br />Τα κέρδισα αυτά....<br /><br />Μου ανήκουν.<br /><br />Τράβηξα μια λευκή σελίδα και άρχισα να γράφω.<br /><br />Χωρίς όρια,σχεδόν απο σήμερα............................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8634309716971201990?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-54918262716963037172008-08-09T14:27:00.000-07:002008-08-09T15:11:41.658-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SJ4WD_Fc7MI/AAAAAAAAAj0/o2NxiJ_mhik/s1600-h/7ca22d063c71c8e4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232644074780814530" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SJ4WD_Fc7MI/AAAAAAAAAj0/o2NxiJ_mhik/s320/7ca22d063c71c8e4.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jSij3yzEbIQ/SJ4UmVU0CPI/AAAAAAAAAjs/r-itpM5zozY/s1600-h/mgh.JPG"></a><br /><br /><div>Άδειασε η πόλη.....</div><br /><br /><div>Γυρνώντας σπίτι τα κτήρια έμοιαζαν τεράστια.</div><br /><br /><div>Το ίδιο και οι δρόμοι</div><br /><br /><div>Είναι το ίδιο πράγμα όπως ένα δωμάτιο.</div><br /><br /><div>Όταν είναι άδειο φένετε πάντα μεγαλύτερο.</div><br /><br /><div>Προσέχεις καλύτερα τα χρώματα στους τοίχους η ακόμα και τις μικρές ρωγμές και της ατέλειες που σε άλλη περίπτωση δεν θα κοίταζες ποτέ</div><br /><br /><div>Η κατάλληλη στιγμή να αναρωτηθείς η και να γράψεις... </div><br /><br /><div>Τώρα που όλα είναι ποιο άδεια ,ποιο αληθινά ποιο δικά μου....</div><br /><br /><div>Τώρα που η ψυχή ησυχάζει απτήν βοή της πόλης</div><br /><br /><div>Τώρα που είναι μεσάνυχτα..</div><br /><br /><div>Ξεδιπλώνω σιγά σιγά τις τελευταίες σελίδες της και αρχίζω να διαβάζω</div><br /><br /><div>Τα χρώματα γίνονται ποιο ζεστά ...</div><br /><br /><div>Περίεργα γνώριμα σαν να τα έφτιαξα εγώ </div><br /><br /><div>και τα στόλισα με μουσικές ,με ήχους,με ανάσες</div><br /><br /><div>Άπλωσα δυο τρεις σειρές σκέψεις πάνω στο τραπέζι και έπεσα πεινασμένος πάνω τους</div><br /><br /><div>Είναι μεσάνυχτα και η ψυχή πάει ταξίδια...........</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>Δές......</strong></span></div><br /><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Άκου.....</span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong></div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5491826271696303717?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-86443580864841119452008-07-30T17:20:00.001-07:002008-07-30T17:22:31.635-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEFfMtrQLI/AAAAAAAAAcs/RAZV6XEpvrQ/s1600-h/LVrUoP497524-02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228966675900743858" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEFfMtrQLI/AAAAAAAAAcs/RAZV6XEpvrQ/s320/LVrUoP497524-02.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ωρίμασε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">ωφέλησε</span> με...</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8644358086484111945?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-61186834758349132012008-07-30T17:17:00.001-07:002008-07-30T17:20:15.277-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEEypL_9wI/AAAAAAAAAck/FRlyqq3pr5M/s1600-h/57cfd0a5295d78e939735999fa304231_web.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228965910450009858" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEEypL_9wI/AAAAAAAAAck/FRlyqq3pr5M/s320/57cfd0a5295d78e939735999fa304231_web.png" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ψιθύρισε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">ψυχογράφισε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">ψηλάφισε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-6118683475834913201?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-91549435727318540292008-07-30T17:11:00.001-07:002008-07-30T17:17:34.186-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEDthCxmNI/AAAAAAAAAcc/tn0V36mcbMQ/s1600-h/Picture+2.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228964722852862162" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEDthCxmNI/AAAAAAAAAcc/tn0V36mcbMQ/s320/Picture%2B2.png" border="0" /></a><br /><div>Όπως χειραφέτησε με...</div><div>χειρίσου με...</div><div>χειροτέχνισε με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-9154943572731854029?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-54112949479230176792008-07-30T17:07:00.000-07:002008-07-30T17:10:55.483-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJECvHlEjHI/AAAAAAAAAcU/-hzh-4Hyixc/s1600-h/Australia+267bw.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228963650865499250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJECvHlEjHI/AAAAAAAAAcU/-hzh-4Hyixc/s320/Australia%2B267bw.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">φούμαρε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">φούντωσε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">φόρεσε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5411294947923017679?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-54105164099637358262008-07-30T17:01:00.001-07:002008-07-30T17:07:54.846-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEBwajLZOI/AAAAAAAAAcM/ZfV9AoJV5Co/s1600-h/wallpaper_14962.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228962573626074338" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEBwajLZOI/AAAAAAAAAcM/ZfV9AoJV5Co/s320/wallpaper_14962.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">υπερθέρμανε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">υπνώτισε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">υπερόπλισε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5410516409963735826?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-41811750540159669972008-07-30T16:58:00.001-07:002008-07-30T17:01:04.236-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEAhY5JjCI/AAAAAAAAAcE/lLb-2RToMlM/s1600-h/hh.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228961215971691554" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJEAhY5JjCI/AAAAAAAAAcE/lLb-2RToMlM/s320/hh.bmp" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">τραυμάτισε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">τιμώρησε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">τρέλανε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4181175054015966997?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-48868781597021875162008-07-30T16:55:00.000-07:002008-07-30T16:58:33.967-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD_7QfRk_I/AAAAAAAAAb8/PUmeNKoeQsk/s1600-h/372822969_33c17e0c31.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228960560880653298" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD_7QfRk_I/AAAAAAAAAb8/PUmeNKoeQsk/s320/372822969_33c17e0c31.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">σάστισε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">σώσε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4886878159702187516?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-34778975901093686762008-07-30T16:53:00.001-07:002008-07-30T16:55:41.580-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD_UtEDY9I/AAAAAAAAAb0/KOjDpNuGh_w/s1600-h/JNU_1992_RvrNud-web.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228959898536207314" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD_UtEDY9I/AAAAAAAAAb0/KOjDpNuGh_w/s320/JNU_1992_RvrNud-web.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ρούφηξε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-3477897590109368676?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-46579471479453894272008-07-30T16:50:00.001-07:002008-07-30T16:53:24.100-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD-iogYCrI/AAAAAAAAAbs/Unwit8U1z1Y/s1600-h/1182599853.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228959038319364786" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD-iogYCrI/AAAAAAAAAbs/Unwit8U1z1Y/s320/1182599853.jpg" border="0" /></a><br /><div>Όπως παγίδεψε με..</div><div>παρέλυσε με..</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">πείσε</span> με..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4657947147945389427?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-37171967315097574662008-07-30T16:47:00.001-07:002008-07-30T16:50:12.223-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD99ah6YVI/AAAAAAAAAbk/ncexGnFg0XA/s1600-h/Getting_Old_by_lacrima_mosa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228958398912553298" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD99ah6YVI/AAAAAAAAAbk/ncexGnFg0XA/s320/Getting_Old_by_lacrima_mosa.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ολοκλήρωσε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">ομόρφυνε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-3717196731509757466?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-91164021977738054842008-07-30T16:44:00.000-07:002008-07-30T16:46:58.920-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD9QBOO9qI/AAAAAAAAAbc/fou2jkAiXTc/s1600-h/walking_with_orion_1024.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228957619025016482" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD9QBOO9qI/AAAAAAAAAbc/fou2jkAiXTc/s320/walking_with_orion_1024.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ξενύχτησε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">ξημέρωσε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-9116402197773805484?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-20823638843304249812008-07-30T16:40:00.000-07:002008-07-30T16:44:38.267-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD8qD1r22I/AAAAAAAAAbU/pTs6EOgLXlg/s1600-h/1186484841.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228956966892329826" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD8qD1r22I/AAAAAAAAAbU/pTs6EOgLXlg/s320/1186484841.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">νανούρισε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">νύσταξε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-2082363884330424981?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-15755683585065813012008-07-30T16:38:00.000-07:002008-07-30T16:40:45.701-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD71ofgJRI/AAAAAAAAAbM/NGpHg6SnqD0/s1600-h/χωρίς+τίτλο.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228956066198332690" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD71ofgJRI/AAAAAAAAAbM/NGpHg6SnqD0/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">μάλωσε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-1575568358506581301?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-82327707772558817602008-07-30T16:36:00.001-07:002008-07-30T16:38:41.540-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD7FxndQ9I/AAAAAAAAAbE/yM5xomUc4cA/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228955244013896658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD7FxndQ9I/AAAAAAAAAbE/yM5xomUc4cA/s320/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B11.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Οπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">λάτρεψε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">λέρωσε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8232770777255881760?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-68663206535848192132008-07-30T16:34:00.001-07:002008-07-30T16:36:04.011-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD6pd-JK-I/AAAAAAAAAa8/D9uKGY9Y52g/s1600-h/21330-eyes%201.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228954757704002530" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD6pd-JK-I/AAAAAAAAAa8/D9uKGY9Y52g/s320/21330-eyes%25201.jpg" border="0" /></a><br /><div>'<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Οπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">κοίταξε</span> με...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">κατέκτησε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-6866320653584819213?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-764964052266641052008-07-30T16:31:00.001-07:002008-07-30T16:33:56.809-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD6JuRnE2I/AAAAAAAAAa0/a_hreNVU8DU/s1600-h/09.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228954212324807522" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD6JuRnE2I/AAAAAAAAAa0/a_hreNVU8DU/s320/09.jpg" border="0" /></a><br /><div>Όπως ικέτεψε με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-76496405226664105?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-6062507411045784062008-07-30T16:27:00.001-07:002008-07-30T16:30:46.017-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD5SM5ZntI/AAAAAAAAAas/gswcAsJqDD4/s1600-h/you_in_my_hands.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228953258472087250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD5SM5ZntI/AAAAAAAAAas/gswcAsJqDD4/s320/you_in_my_hands.jpg" border="0" /></a> '<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Οπως</span> θάμπωσε με...<br /> θυμήσου με...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-606250741104578406?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-81755753946235438012008-07-30T16:23:00.000-07:002008-07-30T16:27:24.091-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD4n73WxJI/AAAAAAAAAak/mR81ui0R_Ko/s1600-h/Acclaim_Images_comp_0449-0707-2910-5815.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228952532345603218" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD4n73WxJI/AAAAAAAAAak/mR81ui0R_Ko/s320/Acclaim_Images_comp_0449-0707-2910-5815.jpg" border="0" /></a><br /><div>'<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Οπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ηρέμησε</span> με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8175575394623543801?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-19580233779585570802008-07-30T16:21:00.001-07:002008-07-30T16:23:22.314-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD3sFG_4GI/AAAAAAAAAac/1wGvqGA_lGg/s1600-h/0l5eedr9v89wf5hbsyrr.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228951504034979938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD3sFG_4GI/AAAAAAAAAac/1wGvqGA_lGg/s320/0l5eedr9v89wf5hbsyrr.jpg" border="0" /></a><br /><div>'<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Οπως</span> ζέστανε με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-1958023377958557080?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-30836775622991877832008-07-30T16:18:00.000-07:002008-07-30T16:21:26.555-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD3LlM3KQI/AAAAAAAAAaU/qrPtk_lQW3Q/s1600-h/fetish.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228950945713826050" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD3LlM3KQI/AAAAAAAAAaU/qrPtk_lQW3Q/s320/fetish.gif" border="0" /></a><br /><div></div><br />'<span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Όπως</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">εκπαίδευσε</span> με...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-3083677562299187783?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-68999283170765597452008-07-30T16:17:00.001-07:002008-07-30T16:18:41.127-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD2tPAbIXI/AAAAAAAAAaM/ZLD_zWbAEjo/s1600-h/04d613c8c371a42785d9fec71b2155d1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228950424360001906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJD2tPAbIXI/AAAAAAAAAaM/ZLD_zWbAEjo/s320/04d613c8c371a42785d9fec71b2155d1.jpg" border="0" /></a> 'Οπως δώσε μου...<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-6899928317076559745?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-30531599670923855282008-07-30T15:32:00.000-07:002008-07-30T15:37:33.691-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJDsqrgkTwI/AAAAAAAAAZ0/94goobUD88Q/s1600-h/χωρίς+τίτλο.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228939385355128578" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJDsqrgkTwI/AAAAAAAAAZ0/94goobUD88Q/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp" border="0" /></a><br /><div>΄Οπως γεύσουμε....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-3053159967092385528?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-82002685566292914612008-07-30T15:29:00.000-07:002008-07-30T15:32:27.089-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJDrvN28edI/AAAAAAAAAZs/r6z-BsH1pU0/s1600-h/35033-dem%20xer.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228938363783641554" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJDrvN28edI/AAAAAAAAAZs/r6z-BsH1pU0/s320/35033-dem%2520xer.jpg" border="0" /></a><br /><div>Όπως βασάνισε με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8200268556629291461?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-72744257454573766272008-07-30T15:25:00.000-07:002008-07-30T15:29:35.965-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJDq7F10W8I/AAAAAAAAAZk/0EdbEQjwsDQ/s1600-h/k.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228937468278234050" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SJDq7F10W8I/AAAAAAAAAZk/0EdbEQjwsDQ/s320/k.JPG" border="0" /></a><br /><div>'Οπως αγάπησε με...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-7274425745457376627?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-42342273053220360262008-07-14T15:02:00.000-07:002008-07-14T15:33:40.450-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SHvUJOjx_iI/AAAAAAAAAU8/v6qJECQOccs/s1600-h/wallpaper_14962.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223001447858306594" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SHvUJOjx_iI/AAAAAAAAAU8/v6qJECQOccs/s320/wallpaper_14962.jpg" border="0" /></a><br /><div>Τόσες έμειναν μέχρι την άδεια μου..</div><br /><div>Είμαι σπίτι.Είχα ρεπό σήμερα..</div><br /><div>Αύριο δουλεύω απόγευμα.</div><br /><div>Ομολογώ ότι έχω ήδη φύγει διακοπές.</div><br /><div>Είμαι τελείως εκτός στην δουλεία</div><br /><div>Την τελευταία απογραφή στο μαγαζί την έκανα μια σκέτη αποτυχία</div><br /><div>Κάνω τα πάντα λάθος .</div><br /><div>Σε 4 μέρες κατεβαίνω Κρήτη</div><br /><div>Έχω να δω τους δικούς μου απ'το περασμένο καλοκαίρι</div><br /><div>Νοιώθω λίγο αμήχανα</div><br /><div>Μου έλειψαν.....</div><br /><div>Θέλω να τους δω και να γυρίσω πίσω με γεμάτες μπαταρίες .</div><br /><div>Δεν μπορώ να πω ότι δεν είμαι καλά</div><br /><div>Απλά νοιώθω συνέχεια κουρασμένος</div><br /><div>Κοιμάμαι πολλές ώρες</div><br /><div>Κουράζομαι πολύ εύκολα στην δουλεία και γενικά πρώτη φορά δεν εστιάζω σε πράγματα που θέλω να κάνω</div><br /><div>Ίσως φταίει η ζέστη</div><br /><div>Ίσως απλά μετά από καιρό θέλω να κάτσω χωρίς να κάνω τίποτα .</div><br /><div>Να χαλαρώσω.</div><br /><div>Άντε να φεύγουμε όλοι</div><br /><div>Καιρός να αδειάζουμε για λίγο αυτήν την πόλη</div><br /><div>Τέσσερις μέρες και απόψε...</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4234227305322036026?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-86836521479133979962008-07-08T14:13:00.000-07:002008-07-08T14:20:54.350-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SHPZrJzbFJI/AAAAAAAAANA/4_tJOZwQImI/s1600-h/smiley+face.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220755728441742482" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SHPZrJzbFJI/AAAAAAAAANA/4_tJOZwQImI/s320/smiley%2Bface.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#000099;">Η φράση «έφαγε χυλόπιτα» προέρχεται από το παρασκεύασμα χυλού που έδιναν παλιά οι ψευτογιατροί για τον περιορισμό του καημού των ερωτευμένων! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Η φράση «του πήρε τον αέρα» προέρχεται από την αρχαιότητα και την εκμετάλλευση του ανέμου κατά τις ναυμαχίες έναντι του εχθρού! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#33ff33;">Η γνωστή συνοικία των Αθηνών ονομάστηκε «Κολωνάκι» από ένα κολωνάκι που ήταν εκεί για παλούκωμα όπως συνηθιζόταν κατά την Τουρκοκρατία! </span></div><br /><div><span style="color:#ffcc33;">Στον γνωστό άθλο του Ηρακλή τα γνωστά «χρυσά μήλα των εσπερίδων» ήταν ... πορτοκάλια! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#c0c0c0;">Όταν αποκαλούμε μια κοπέλα «Σουσουράδα» κυριολεκτικά σημαίνει αυτή που κουνά τα οπίσθιά της! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Η ακριβής εξήγηση της φράσης «Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή καν'έλα» δεν έχει σχέση με κανέλλα ή άλλα καρυκεύματα αφού σημαίνει «Έρχομαι από την Κωνσταντινούπολη και σε προσκαλώ να έρθεις στην κορυφή»! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#9999ff;">Όταν δίνουμε σε κάποιον «πουρμπουάρ» η ακριβής του ερμηνεία είναι ότι του προσφέρουμε χρήματα για να πιει κάτι δηλαδή τον κερνάμε ένα ποτό! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#ff6600;">Οι οδηγοί των πρώτων αυτοκινήτων ατμού ονομάστηκαν «σοφέρ» δηλαδή «θερμαστές» γιατί ζέσταιναν το νερό της μηχανής πριν ξεκινήσουν! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#ffcccc;">Η γνωστή συνοικία Πατήσια ονομάστηκε έτσι από την αντίστοιχη Τούρκικη λέξη που σημαίνει: τα κεκτημένα αγροκτήματα! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#999900;">Όταν λέμε σε κάποιον «Αντίο» του λέμε κυριολεκτικά σύμφωνα με την αντίστοιχη Ισπανική φράση ότι «θα τα πούμε στον άλλο κόσμο» δηλ πρόκειται για .. αποχωρισμό! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#ffff33;">Τα στοιχεία του πληκτρολογίου της γραφομηχανής (έως σήμερα Η.Υ.) τοποθετήθηκαν μπερδεμένα από τον Christopher Latham το 1868 για να μπερδεύει τις γραμματείς και να μην μπλοκάρουν από την ταχύτητά τους τις μηχανές! </span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#ccccff;">Η βέρα φοριέται στο τέταρτο δάχτυλο-παράμεσο γιατί τον παράμεσο διασχίζουν φλέβες που συνδέονται με την καρδιά! </span></div><br /><div><span style="color:#993399;">Το 1630 ο Γάλλος Καρδινάλιος Ρισελιέ διέταξε τα μαχαίρια του φαγητού να έχουν στρογγυλεμένες άκρες για να πάψουν επιτέλους οι καλεσμένοι του να καθαρίζουν τα δόντια τους με αυτά! </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8683652147913397996?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-56523807579465661462008-07-06T17:22:00.000-07:002008-07-06T17:46:25.580-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SHFnSs44_6I/AAAAAAAAAM4/jZdrMjsNjjs/s1600-h/Dmikael.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220067014084198306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SHFnSs44_6I/AAAAAAAAAM4/jZdrMjsNjjs/s320/Dmikael.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;">Ψάχνω</span> </span>κίνητρο πίσω από τις πράξεις μου</div><br /><div>ενοχές κάτω απ' το παρελθόν</div><br /><div><span style="font-size:180%;color:#000099;">Οραματίζομαι</span> και στοχάζομαι το ενδεχόμενο του μέλλοντος</div><br /><div><span style="color:#ff99ff;"><span style="font-size:180%;">Αναπνέω</span> </span>και δηλώνω ζωντανός...</div><br /><div>Άραγε φτάνει μόνο αυτό;</div><br /><div>Μερικές φορές όλοι χρειαζόμαστε ένα καταφύγιο..</div><br /><div>Τι και αν είναι άψυχο,τι και αν δεν μας μιλάει η δεν μας κρίνει,ξέρουμε μας καταλαβαίνει...η τουλάχιστον μας <span style="font-size:180%;color:#33ffff;">ανέχεται</span></div><br /><div>Εδώ το μέρος είναι περισσότερο σκιερό...</div><br /><div>Ως επί των πλείστων με θερμοκρασίες υπό του μηδενός</div><br /><div>Ο χρόνος σταματά και δεν είναι λίγες οι φορές που γυρνάει πίσω αξιολογώντας τις καταστάσεις</div><br /><div><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">Αυτό είναι το δικό μου καταφύγιο</span>,το δωμάτιο πανικού που κλείνω όλες τις σκέψεις που ξεπηδούν απ' το κεφάλι μου.</div><br /><div>Δεν έχει σημασία αν είναι λογικές η παράλογες</div><br /><div>Είναι δικές μου και με χαρακτηρίζουν</div><br /><div>Τις καταγράφω όπως τις αντιλαμβάνομαι,πολλές φορές μάλιστα είναι λίγο αυτοκαταστροφικές....</div><br /><div>Μα δεν πειράζει,τις πολεμάω.</div><br /><div><span style="font-size:180%;color:#009900;">Πες μου</span> χρόνια πολλά</div><br /><div>κανείς δεν τα στερείται...</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5652380757946566146?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-56333499772859401352008-07-05T05:04:00.000-07:002008-07-05T05:41:40.905-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SG9ronEZdkI/AAAAAAAAAMw/Bcuw87p1aWM/s1600-h/walking_alone_by_karyokinez.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5219508838572062274" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SG9ronEZdkI/AAAAAAAAAMw/Bcuw87p1aWM/s320/walking_alone_by_karyokinez.jpg" border="0" /></a><br /><div>Μόλις ξύπνησα.</div><br /><div>Το κεφάλι μου είναι έτοιμο να εκραγεί</div><br /><div>Έκατσα στην άσπρη πολυθρόνα που σήμερα μου φαίνεται λίγο άβολη και άρχισα να γράφω .</div><br /><div>Ήταν όμορφα χτες...</div><br /><div>Ακόμα νοιώθω την βροχή στο πρόσωπο μου </div><br /><div>Καθισμένος σε μια ταράτσα στο Γκάζι καθώς έπινα το ποτό μου άρχισαν <span style="font-size:130%;">οι πρώτες ψιχάλες</span> .</div><br /><div>Έτσι χωρις λόγο ,απλα γιατί ο ουρανός ήθελε να <span style="font-size:130%;">κλάψει</span></div><br /><div>Γιατί ήθελε να <span style="font-size:130%;">παίξει μαζί μας.</span></div><br /><div>Όπως η μουσική που έπαιζε χωρίς λόγο</div><br /><div>Άσχετα ίσως μόνο και μόνο για να καλύψει την φασαρία</div><br /><div>Καθισμένος χωρίς να νοιώθω τηνβροχή το παρελθόν πέρασε μπροστά μου .</div><br /><div>Μερικά πρόσωπα ήταν ακόμα εκεί...</div><br /><div>Η Μαριάννα ήταν εκεί</div><br /><div>Όλα τ άλλα ήταν διαφορετικά.</div><br /><div>Σαν να μην είχαν συμβεί ποτέ.</div><br /><div>Σαν να μην έγιναν ποτέ</div><br /><div>Ποτέ δεν υπήρξα εκεί...</div><br /><div>Καθόμουν με άλλους ανθρώπους και σκεφτόμουν ότι όλα είχαν αλλάξει</div><br /><div>Πέτυχα αυτό που ήθελα..</div><br /><div>Τα φαντάσματα είχαν φύγει,είχαν γίνει σκιές</div><br /><div>Χαμογέλασα..</div><br /><div>Προχώρησα...</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5633349977285940135?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-61819701526066968542008-06-29T12:52:00.000-07:002008-06-29T12:56:46.428-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SGfoxMduZpI/AAAAAAAAAKY/f0a0I-LJk6M/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217394625189144210" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SGfoxMduZpI/AAAAAAAAAKY/f0a0I-LJk6M/s320/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B11.jpg" border="0" /></a><br /><div>Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάστασή του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακολουθεί εστάλη από τον συγγραφέα στους φίλους του :</div><br /><div><br /><span style="color:#ff0000;">"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.<br />Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι'αυτό που αξίζουν, αλλά γι'αυτό που σημαίνουν.<br />Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!<br />Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.<br />Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ'ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ'αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...<br />Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.<br />Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.<br />Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ'αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.<br />Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ'αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ'αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ'έβλεπα, θα έλεγα "σ'αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.<br />Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ'αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.<br />Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν'το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.<br />Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-6181970152606696854?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-82626642386023960402008-06-25T16:24:00.000-07:002008-06-25T17:57:35.193-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SGLpWMNk6hI/AAAAAAAAAKQ/Kb-bhEeCaJA/s1600-h/IV_by_justsappho.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215987885893020178" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SGLpWMNk6hI/AAAAAAAAAKQ/Kb-bhEeCaJA/s320/IV_by_justsappho.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>Έχεις αναρωτηθεί πόσο δύσκολα πέρασαν τα όχι που χρειάστηκες να πείς στην ζωή σου.<br />Μεγάλες βαρύγδουπες δηλώσεις που έκανες για να μπορέσεις να δαμάσεις τα ποιο άγρια θέλω σου.<br />Ωκεανοί απο λάθη μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου...<br />Η αλλιώς αλήθειες που έγιναν μαγδαλήνες και σε πίστεψαν.<br />Υπερφίαλες δηλώσεις σου που σάν ρήτορας προσπάθησες να περάσεις στους άλλους κοιτάζοντας τους στα μάτια για να τους ζαλίσεις ...<br />Να τους μεθύσεις με το ποιό κόκκινο κρασί ,το αίμα σου που έβραζε κάθε φορά<br />που ήθελες να ζωγραφίσεις αυτά που έπρεπε να πεις ,</strong></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>να μιλήσεις για την θέση των άστρων<br />την απαρχή των στιγμών...<br />για το μπέρδεμα των χρωμάτων ...</strong></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>την γκρί απόχρωση του άσπρου και του μαύρου.<br />Υπάρχει ακόμα συναίσθημα η λειτουργούμε όλοι τελικά με βάση της ανάγκες μας.<br />Μια φίλη απόψε μου είπε οτι θέλει να κάνει εγκεφαλικό σέξ.<br />Είναι λίγο ουτοπικό ή ο κόσμος ξέχασε να εκπαιδεύεται απλά στο συναίσθημα;<br />Πλέον όταν θές να τρομάξεις κάποιον απλά του λές σαγαπώ!<br />Θα τον δείς να φεύγει τρέχοντας βάζοντας την περιποιημένη του ουρά ανάμεσα στα σκέλια βαθιά μέχρι η άκρη της να ακουμπήσει την άκρη της ψυχής του, να την ταρακουνίσει για λίγο, να την κάνει να χτυπήσει ποιό έντονα εκτός προγράμματος χάνοντας τον έλεγχο τον κινήσεων </strong></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>να γίνετε παιδί που μαθαίνει άγνωστες λέξεις !<br />Όλα σε μιά στιγμή ,με μιά λέξη....<br />Άφησε τον ευατό σου να φύγει.<br />Ναί ,σε σένα μιλάω .....<br />η φωνή σου τρέμει σαν ταλαιπωρημένες χορδές μιάς κιθάρας που χρόνια προσπαθεί να βγάλει την σωστή μελωδία αλλα άδικα...<br />Ξέχασες τον ευατό σου καθώς προσπαθούσες να καταλάβεις την θεωρία του σύμπαντος ,έγινες διάφανος,ανέκφραστος...<br />Χάθηκες σε ξερονήσια αβεβαιότητας...<br />Όχι δεν είμαι ειδικός,δεν έχω τις απαντήσεις.<br />Μιλάω απλά για να ακούω την φωνή μου να μ ακούω....<br />Δεν ξέρω σε ποιόν απευθύνομαι και γιατί</strong></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>απλά γράφω γιατί πολλές φορές οι σκέψεις γίνονται άγρια πουλιά. </strong></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Θέλουν να ταξιδέψουν....<br />Κάνουν φασαρία...<br />Μακούς¨;;</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8262664238602396040?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-52596538192332516232008-06-23T15:45:00.001-07:002008-06-23T16:57:15.806-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SGA0DFKyhbI/AAAAAAAAAIk/rDfiOd_fON0/s1600-h/smiley+face.jpg"></a><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SGAzW02ChjI/AAAAAAAAAIc/841ThSSaMYo/s1600-h/smiley+face.jpg"></a><br /><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SGAyHmCdRZI/AAAAAAAAAIU/8oHc3iMABG4/s1600-h/1186484841.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215223474546361746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SGAyHmCdRZI/AAAAAAAAAIU/8oHc3iMABG4/s320/1186484841.jpg" border="0" /></a><br /><br /></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong></strong></span> </div><div><span style="color:#ff0000;"><strong></strong></span> </div><div><span style="color:#ff0000;"><strong></strong></span> </div><div><span style="color:#ff0000;"><strong></strong></span> </div><div><span style="color:#ff0000;"><strong></strong></span> </div><div><span style="color:#ff0000;"><strong>Έχω μερικές μέρες </strong></span></div><div><span style="color:#ff0000;"><strong>που προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά τα πράγματα που θέλω να κάνω αυτόν το μήνα.</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Να μαζέψω χρήματα για τις διακοπές.</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Να ασχοληθώ περισσότερο με την Λευκή γιατί γκρινιάζει συνέχεια.(Η Λευκή είναι η γάτα μου )</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Να πληρώσω τα κοινόχρηστα αλλά δεν βρίσκω ποτέ την διαχειρίστρια</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Να μαγειρέψω για το μωρό μου</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Να βάψω το υπνοδωμάτιο μου</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Να πάρω μια βάση για το πλυντήριο γιατί από τον θόρυβο η γριούλα που μένει απέναντι ζεί πλέον με lexotanil.</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Nα συνηθίσω οτι τον επόμενο μήνα έχω γενέθλια και κοντεύω τα τριάντα</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Να δω σε dvd τον (γλυκό Νοέμβρη) για 4 φορά.</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>-Να πάρω την αδελφή μου τηλέφωνο στην Κρήτη</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>Ούφ...................</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><strong>Μάλλον το καλοκαίρι με κάνει να βαριέμαι τρελά......</strong></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"></span></div></div><br /><div><br /><div><span style="color:#ff0000;"><br /></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"></span></div><br /><div><br /><br /><br /></div><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5259653819233251623?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-20868179421569626202008-06-04T17:06:00.000-07:002008-06-04T17:19:11.502-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SEcv1e8V5II/AAAAAAAAAIE/DLiujPrpdHo/s1600-h/23.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208184089962996866" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SEcv1e8V5II/AAAAAAAAAIE/DLiujPrpdHo/s320/23.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Νέα Εστία", Γ', 62, 15 Ιουλίου 1929. Το χειρόγραφο σώζεται ακόμη. Με τον ίδιο τίτλο είχε δημοσιεύσει στη Νέα Ζωή (Αλεξάνδρειας) ανάλογο ποίημα..</div><br /><div><br /><span style="color:#ff0000;">Αισθάνομαι την πραγματικότητα με σωματικό πόνο. Γύρω δεν υπάρχει ατμόσφαιρα, αλλά τείχη που στενεύουν διαρκώς περισσότερο, τέλματα στα οποία βυθίζομαι ολοένα. Αναρχούμαι από τις αισθήσεις μου.<br />Η παραμικρότερη υπόθεση γίνεται τώρα σωστή περιπέτεια. Για να πω μια κοινή φράση, πρέπει να τη διανοηθώ σ' όλη της την έκταση, στην ιστορική της θέση, στις αιτίες και τα αποτελέσματά της. Αλγεβρικές εξισώσεις τα βήματά μου.<br />Είμαι ο Φαίδων ριγμένος στη λάσπη.</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Θαυμαστό βιβλίο, που οι έννοιές του δε θα το σώσουν από τον άνεμο και τη βροχή, από τα στοιχεία και τους ανθρώπους.<br />Στο χυδαίο αυτό καρναβάλι, φόρεσα αληθινή πορφύρα, στέμμα από καθαρό, ατόφιο χρυσάφι,</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">ύψωσα ένα σκήπτρο πάνω από τα πλήθη, και πήγαινα ακολουθώντας την εσωτερική μου φωνή. Έχανα τη συνείδηση του περιβάλλοντος, αλλά πήγαινα σαν υπνοβάτης, ακολουθώντας την εσωτερική μου φωνή.</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Οι παλιάτσοι έτρεχαν μπροστά μου ή χόρευαν γύρω δαιμονισμένα.</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Φώναζαν, χτυπούσαν. Αλλά εγώ πήγαινα βλέποντας τα σύννεφα και ακολουθώντας την εσωτερική μου φωνή.</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Δυσκολότατα προχωρούσα. Με τους αγκώνες άνοιγα τόπο, αφήνοντας πίσω μου ράκη. Αποσταμένος, ματωμένος, στάθηκα κάπου. Στον ήλιο έσπαζαν οι καγχασμοί των άλλων. Κ' ήμουν γυμνός.... </span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Γέρνοντας βαθιά, σαν τσακισμένο δέντρο, άκουσα για τελευταία φορά την εσωτερική μου φωνή.<br />Και τώρα έχασα την ήρεμο ενατένιση.</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Πού ν' αφήσω το βάρος του εαυτού μου; </span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Δεν μπορώ να συμφιλιωθώ με του κήπους.</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Τα βουνά με ταπεινώνουν....</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Για να δώσω τροφή στους λογισμούς μου, παίρνω το μεγάλο, δημόσιο δρόμο. Δύο φορές δε θα δώ το ίδιο πράγμα. Οι χωρικοί που στέκονται απορημένοι, έχουν την άγνοια και την υγεία. Τα σπίτια τους είναι παλάτια παραμυθιού. Οι κατσίκες τους δε μηρυκάζουν σκέψεις.</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Χτυπώ το πόδι και φεύγω. </span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Περπατώ ολόκληρες μέρες.</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Πού πηγαίνω; ......</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Όταν γυρίσω το κεφάλι</span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">ξέρω πως θ' αντικρίσω το φάσμα του εαυτού μου.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-2086817942156962620?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-89484458952204926082008-06-04T16:45:00.000-07:002008-06-04T16:57:40.288-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SEcqavt-LxI/AAAAAAAAAH8/aXZlTogwu2c/s1600-h/93e6_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208178133051518738" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SEcqavt-LxI/AAAAAAAAAH8/aXZlTogwu2c/s320/93e6_1.jpg" border="0" /></a><br />Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Αλεξανδρινή Τέχνη", Γ' , 8-9, Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1929. Το χειρόγραφο σώζεται σήμερα στο αρχείο του Γ.Θ. Καρυωτάκη. Είναι καθαρογραμμένο με μελάνι από τη μια όψη ενός φύλλου 31Χ21 εκ.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">Θα καλλιεργήσω το ωραιότερο άνθος. Στις καρδιές των ανθρώπων θα φυτέψω την Αχαριστία. </span><br /><span style="color:#ff0000;">Ευνοϊκοί είναι οι καιροί, κατάλληλος ο τόπος. Ο άνεμος τσακίζει τα δέντρα. Στη νοσηρή ατμόσφαιρα ορθώνονται φίδια. Οι εγκέφαλοι, εργαστήρια κιβδηλοποιών. Τερατώδη νήπια τα έργα, υπάρχουν στις γυάλες. Και μέσα σε δάσος από μάσκες, ζήτησε να ζήσεις.</span><br /><span style="color:#ff0000;"> Εγώ θα καλλιεργήσω την <span style="color:#ffffff;"><strong><span style="font-size:130%;">Αχαριστία.</span></strong><br /></span>Όταν έρθει η τελευταία άνοιξις, ο κήπος μου θα 'ναι γεμάτος από θεσπέσια δείγματα του είδους. Τα σεληνοφώτιστα βράδια, μονάχος θα περπατώ στους καμπυλωτούς δρόμους, μετρώντας αυτά τα λουλούδια. Πλησιάζοντας με κλειστά μάτια τη βελούδινη, σκοτεινή στεφάνη τους, θα νιώθω στο απρόσωπο τους αιχμηρούς των στημόνες και θ' αναπνέω το άρωμά τους.<br /><br />Οι ώρες θα περνούν, θα γυρίζουν τ' άστρα, και οι αύρες θα πνέουν, αλλά εγώ, γέρνοντας ολοένα περσότερο, θα θυμάμαι.<br /><br />Θα θυμάμαι τις σφιγμένες γροθιές, τα παραπλανητικά χαμόγελα και την προδοτική αδιαφορία.<br /><br />θα μένω ακίνητος ημέρες και χρόνια, χωρίς να σκέπτομαι, χωρίς να βλέπω, χωρίς να εκφράζω τίποτε άλλο. Θα είμαι ολόκληρος μια πικρή ανάμνησης, ένα άγαλμα που γύρω του θα μεγαλώνουν τροπικά φυτά, θα πυκνώνουν, θα μπερδεύονται μεταξύ τους, θα κερδίζουν τη γη και τον αέρα. Σιγά σιγά οι κλώνοι τους θα περισφίγγουν το λαιμό μου, θα πλέκονται στα μαλλιά μου, θα με τυλίγουν με ανθρώπινη περίσκεψη.<br /><br />Κάτου από τη σταθερή τους ώθηση, θα βυθίζομαι στο χώμα.<br /><br />Και ο κήπος μου θα είναι ο κήπος της </span><span style="color:#ffffff;"><strong>Αχαριστίας.</strong><em></em><em></em><strong> </strong></span><br /><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8948445895220492608?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-36648815075571183282008-06-03T17:26:00.000-07:002008-06-04T16:59:52.336-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SEXmKI7CFII/AAAAAAAAAH0/OpkJHwUS4wg/s1600-h/walking_alone_by_karyokinez.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5207821605992010882" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SEXmKI7CFII/AAAAAAAAAH0/OpkJHwUS4wg/s320/walking_alone_by_karyokinez.jpg" border="0" /></a><br />Η σιωπή<br />Είναι ανάγκη<br />Είναι <strong><span style="font-size:130%;">σταματώ , στέκομαι , αφουγκράζομαι</span></strong><br />Είναι κατακτώ την λεπτομέρεια<br />Είναι <strong><span style="font-size:130%;">σε αφήνω μήπως και σε ξαναβρώ</span></strong><br />Είναι <strong><span style="font-size:130%;">κοιτώ μέσα μου<br /></span></strong><br />Αποζητούσα πάντα τη διάρκεια στα πράγματα.<br />Δένομαι και θέλω ότι είναι δικό μου και θέλω να μείνει δικό μου για πάντα<br />Έχω βουρκώσει ακόμα και για μια μπλούζα που πάλιωσε και έπρεπε να την πετάξω,<br />Κάθε τι δικό μου που χάνεται , παίρνει μαζί του ένα κομμάτι μου<br /><br />Δεν μπορώ ακόμα να μάθω στον εαυτό μου ότι τίποτα δεν είναι<br />ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ….<br /><br />Θέλω να νοιώθω έτσι και τον έρωτα<br />Να μοιάζει πάντα σαν εκείνη την πρώτη στιγμή, που μια κουβέντα, μια λέξη, μίλησε στην ψυχή μου<br /><br />Στέκομαι ….<br /><br />Αν και ξέρω ότι και η σιωπή με κουράζει το ίδιο<br />Δεν την αντέχω για πολύ<br />Είμαι από τη φύση μου άνθρωπος της δράσης.<br />Έξω βρέχει , αλλά δε με νοιάζει<br />Ίσως τώρα είναι η στιγμή να μη σκεφτώ άλλο και να ανοίξω την πόρτα,<br />ξέρω πως το μόνο που θέλω να νιώσω τις ψιχάλες να κυλούν πάνω στο δέρμα μου.<br />Τα γιατί και τα διότι δε με νοιαζουν επίσης....<br />Κάνει πολύ φασαρία η σιωπή....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-3664881507557118328?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-7155267374781024802008-05-25T16:30:00.000-07:002008-06-04T17:03:06.741-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SDoBEZ49aQI/AAAAAAAAAHs/wedw5jHofmE/s1600-h/7encens.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204473494560925954" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SDoBEZ49aQI/AAAAAAAAAHs/wedw5jHofmE/s400/7encens.jpg" border="0" /></a><br />Τις τελευταίες μέρες κάτι με κάνει να μπαίνω στην κατάψυξη....<br />Νοιώθω σαν να έχω αδειάσει...<br />Δέν <span style="font-size:180%;color:#3366ff;">σκέφτομαι</span>,δεν <span style="font-size:180%;color:#ff9900;">μιλάω</span><br />Δέν <span style="font-size:180%;color:#cc66cc;">ακούω</span>,δεν <span style="font-size:180%;color:#009900;">βλέπω...</span><br />Ακόμα και να γράψω μου είναι δύσκολο,οι σκέψεις μου γίνονται κουβάρι<br />ένα αλισβερίσι παράξενο εμένα με τον ευατό μου απέναντι να <span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ff6666;">κρίνουμε</span> </span>ο ένας τον άλλο..<br />Έχω χιλιάδες ελαττώματα αλλά το ποιο μεγάλο είναι ότι πολλές φορές κρίνω απίστευτα αυστηρά εμένα,με τιμωρώ....<br />Το ένα τσιγάρο διαδέχεται το άλλο<br />η μία σκέψη αγκαλιάζει σφιχτά την επόμενη,μπερδεύονται μεταξύ τους σχεδόν βιάζονται....<br />Νοιώθω να με <span style="font-size:180%;color:#ff6666;"><strong><em>νικούν</em></strong></span> ,να κυριαρχούν να ζητούν ικανοποίηση<br />Να ζητούν να <span style="font-size:180%;color:#ffff33;"><em>λυτρωθούν...</em></span><br /><em><span style="font-size:100%;color:#000000;">Παράξενα τα παιχνίδια του νού.</span></em><br /><span style="font-size:100%;"><em>Θέλω λίγο άνεμο ,ένα ταξίδι ,ένα λυχνάρι που να </em><em>πραγματοποιεί ευχές και σένα δίπλα μου που τελευταία σε παραμελώ λίγο και ας κάθεσαι</em> <span style="font-size:180%;"><span style="color:#ff0000;">κοντά</span><span style="color:#ff0000;"><em> μου...</em></span></span></span><br /><em><span style="font-size:100%;color:#000000;">την ώρα που εγώ γράφω και συ μου κάνεις μασάζ στα πόδια για να ξεκουραστώ..</span></em><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><em></em></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><em></em></span><br /><em><span style="font-size:180%;color:#ffff33;"></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-715526737478102480?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-29472079508103483012008-05-19T17:58:00.000-07:002008-05-19T18:02:23.562-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SDIi5fA_6PI/AAAAAAAAAHc/cVqq4yKBeIA/s1600-h/win.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202258890539919602" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SDIi5fA_6PI/AAAAAAAAAHc/cVqq4yKBeIA/s400/win.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SDIiu_A_6OI/AAAAAAAAAHU/kLFR3kWD37w/s1600-h/win.jpg"></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-2947207950810348301?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-56176353652962545332008-05-16T18:28:00.000-07:002008-05-16T19:00:24.045-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SC44m_A_6LI/AAAAAAAAAHA/sRVANHiWavo/s1600-h/katerinagogou.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201156862061308082" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SC44m_A_6LI/AAAAAAAAAHA/sRVANHiWavo/s320/katerinagogou.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div>Η <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Κάτερίνα</span> Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940 και έδωσε τέλος στην ζωή της το 1993.</div><br /><div>Κάποιοι στίχοι της...</div><br /><div></div><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">"Πάει. Αυτό <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ήταν</span></span></strong></div><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Χάθηκε η ζωή μου φίλε μέσα σε κίτρινους ανθρώπους βρώμικα τζάμια κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.</span></strong></div><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">'<span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">Άρχισα</span> να γέρνω σαν εκείνη την <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">ιτιούλα</span> που <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">σού χα</span> δείξει στη στροφή του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">δρόμου.Και</span> δεν είναι που θέλω να ζήσω....</span></strong></div><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Είναι το γαμώτο που δεν έζησα..."</span></strong></div><div>Στο σύντομο διάστημα της ζωής της εκδίδει τις ποιητικές συλλογές "<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">Tρία</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">κλίκ</span> αριστερά "1978, "Ιδιώνυμο"1980, "Το Ξύλινο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">Πάλτο</span>"1982, "Απόντες"1986, "Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών"1988, "Νόστος"1990. </div><br /><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Μερικοί χαρακτηριστικοί στίχοι της:Από το "<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">ΙΔΙΩΝΥΜΟ</span>" 1978</span></strong></div><br /><div><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div><strong>Κοίτα πως χάνονται οι δρόμοι μες τους ανθρώπους... </strong></div><div><strong>κρυώνουν απ΄τις <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">βρεγμένες</span> εφημερίδες τα περίπτερα</strong></div><div><strong>ο ουρανός πως τρυπιέται στα καλώδια και το τέλος της θάλασσας από το βάρος των πλοίων</strong></div><div><strong>πόσο λυπημένες είναι οι ξεχασμένες ομπρέλες στο τελευταίο δρομολόγιο και το λάθος εκείνου που κατέβηκε στην <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">πιό</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">πρίν</span> στάση</strong></div><div><strong>τα αφημένα ρούχα στο καθαριστήριο και τη ντροπή σου ύστερα από δύο χρόνια που βρήκες λεφτά πως να τα ζητήσεις </strong></div><div><strong>πως <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13">τσούκου</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14">τσούκου</span> αργά μεθοδικά μας <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15">αλοιώνουνε</span> να καθορίζουμε τη στάση μας στη ζωή </strong></div><div><strong>από το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16">στύλ</span> της καρέκλας... </strong></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">_<span style="font-size:180%;"><strong>Η μοναξιά</strong>...</span></span></div><br /><div><strong><em>δεν έχει το <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_17">θλιμμένο</span> χρώμα στα μάτια της <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18">συννεφένιας</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19">γκόμενας.</span></em></strong></div><br /><div><strong><em>Δεν περιφέρεται νωχελικά κι αόριστα κουνώντας τα γοφιά της στις αίθουσες συναυλιών και στα παγωμένα μουσεία.</em></strong></div><div><strong><em>Δεν είναι κίτρινα κάδρα παλαιών "καλών" καιρών και ναφθαλίνη στα μπαούλα της γιαγιάς <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20">μενεξελιές</span> κορδέλες και ψάθινα πλατύγυρα.</em></strong></div><div><strong><em>Δεν ανοίγει τα πόδια της με πνιχτά γελάκια <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_21">βοϊδίσιο</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_22">βλέμμα</span> κοφτούς αναστεναγμούς κι ασορτί εσώρουχα.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Η μοναξιά...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Έχει το χρώμα των <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_23">Πακιστανών</span> η μοναξιά και μετριέται <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_24">πιάτο-πιάτο</span> μαζί με τα κομμάτια τους στον πάτο του φωταγωγού.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Στέκεται υπομονετικά όρθια στην ουρά Μπουρνάζι - <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_25">Αγ.</span> Βαρβάρα - Κοκκινιά -Τούμπα - Σταυρούπολη - Καλαμαριά</em></strong></div><br /><div><strong><em>Κάτω από όλους τους καιρούς με ιδρωμένο κεφάλι.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Εκσπερματώνει ουρλιάζοντας κατεβάζει μ΄αλυσίδες τα τζάμια κάνει κατάληψη στα μέσα παραγωγής βάζει μπουρλότο στην <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_26">ιδιοκτησία</span> είναι επισκεπτήριο τις Κυριακές στις φυλακές ίδιο βήμα στο προαύλιο ποινικοί κι επαναστάτες πουλιέται κι αγοράζεται <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_27">λεπτό</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_28">λεπτό...</span></em></strong></div><div><strong><em><span class="blsp-spelling-corrected"></span> ανάσα ανάσα, στα σκλαβοπάζαρα της γης - εδώ κοντά είναι η <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_29">Κοτζιά-ξυπνήστε</span> πρωί.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Ξυπνήστε να τη δείτε.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Είναι πουτάνα στα παλιόσπιτα </em></strong></div><br /><div><strong><em>το γερμανικό νούμερο στους φαντάρους και τα τελευταία ατελείωτα χιλιόμετρα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_30">ΕΘΝΙΚΗ</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_31">ΟΔΟΣ-ΚΕΝΤΡΟΝ</span> στα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_32">γατζωμένα</span> κρέατα από τη Βουλγαρία.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Κι όταν σφίγγει το αίμα της και δεν κρατάει άλλο που <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_33">ξεπουλάνε</span> τη φάρα της χορεύει στα τραπέζια ξυπόλυτη ζεμπέκικο κρατώντας στα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_34">μπλαβιασμένα</span> χέρια της ένα καλά ακονισμένο τσεκούρι.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Η μοναξιά η μοναξιά μας λέω. </em></strong></div><br /><div><strong><em>Για τη δική μας λέω είναι τσεκούρι στα χέρια μας που πάνω από τα κεφάλια σας γυρίζει γυρίζει γυρίζει γυρίζει....<br />___________________________________________________</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5617635365296254533?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-88857415582192112552008-05-13T17:37:00.000-07:002008-05-14T10:15:17.677-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCo8aPA_6KI/AAAAAAAAAG4/DLE0wr4KvvU/s1600-h/9868cb3f.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200035141157644450" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCo8aPA_6KI/AAAAAAAAAG4/DLE0wr4KvvU/s320/9868cb3f.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCo8LPA_6JI/AAAAAAAAAGw/hqWh5Z-RCUc/s1600-h/yearling_by_white_wooden_mirror.jpg"></a><br /><br /><div>Ακούμπησα τα χέρια στο πληκτρολόγιο και άρχισα να γράφω...</div><br /><br /><div><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Δέν</span> άλλαξα...</div><br /><br /><div><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">Δέν</span> φοράω μάσκες...</div><br /><br /><div><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">Δέν</span> ορκίζομαι για τίποτα...</div><br /><div>Σταμάτησα να ορκίζομαι όταν έπαψα να πιστεύω.</div><br /><div>Έπαψα να πιστεύω όταν τα όνειρά μου πουλήθηκαν μισοτιμής.</div><br /><div><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">Μήν</span> μου <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">λές</span> πως άλλαξα...</div><br /><div>Κάθε τι καθρεφτίζει το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">χτές.</span></div><br /><div>Είναι όλα καλά στοιβαγμένα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">στούς</span> διαδρόμους του μυαλού μου.</div><br /><div>Ίσως μόνο προσπάθησα να ανακαινίσω το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">χτές.</span>..</div><br /><div>Έβαλα λίγο χρώμα στους τοίχους,άλλαξα πάλι θέση στα έπιπλα.</div><br /><div>Όλα όμως είναι εκεί.</div><br /><div>Εσύ είσαι εκεί...</div><br /><div>Όταν οι σκέψεις μου κρυώνουν και η ψυχή μου ξεγυμνώνεται</div><br /><div>σκεπάζομαι τα παραμύθια που μου έλεγες όταν με έβαζες να κοιμηθώ.</div><br /><div>Ακούω τα λόγια που μου έλεγες...</div><br /><div>Πάντα ήσουν τα πάντα.</div><br /><div>Η αρχή μου.....</div><br /><div>Ακόμα και όταν πνιγόμουν στις λυσσασμένες θάλασσες της επιλογής μου μου <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">κράταγες</span> το κεφάλι έξω <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9">απ' το</span> νερό.</div><br /><div>Μου χάριζες ανάσες...</div><br /><div>Ατέλειωτα υπερατλαντικά ταξίδια της ψυχής μου με σένα στο τιμόνι.</div><br /><div>Οι μνήμες μου <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">απο</span> σένα <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_11">αλλοιώνονται</span> σαν αυτά τα αγάλματα που μένουν χρόνια στοιβαγμένα μέσα σε σκοτεινά υπόγεια μουσείων περιμένοντας με αγωνία να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_12">βγουν</span> στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13">φώς.</span>...</div><br /><br /><div>Μου έλειψες...</div><br /><div>Ο αδελφός σου.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8885741558219211255?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-36828271041492164672008-05-11T15:09:00.000-07:002008-05-14T10:13:46.682-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCd7t_A_6FI/AAAAAAAAAGQ/tAg6UKdzg-s/s1600-h/131538-bilsu_poisoned_kisses_by_Princess_of_Shadows.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199260324762478674" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCd7t_A_6FI/AAAAAAAAAGQ/tAg6UKdzg-s/s200/131538-bilsu_poisoned_kisses_by_Princess_of_Shadows.jpg" border="0" /></a> Kάθομαι που και που και σε κοιτάζω...<br />Έχω ακούσει διάφορα σχόλια για σένα.<br /><br />Μπερδεύομαι λίγο.<br />Σ'έχω δεί να γελάς,να νευριάζεις,να υστεριάζεις<br />Σ'έχω δεί να ξεχνιέσαι και να κάνεις κάποιες φιγούρες χορού πίσω απτό μπάρ.<br />Ισιώνεις την πλάτη σου και απλώνεις τα χέρια σου με χάρη.<br /><br /><br />Με τα πόδια σχηματίζεις εναν όμορφο κύκλο.<br />Δεν σε ξέρω.<br />Για κάποιο λόγο μου προκαλείς περίεργα συναισθήματα.<br />Κάποιες φορές μου είσαι πολύ γνώριμη..<br />Άλλες φορές νοιώθω να κρύβεσαι σε ένα πολύ δικό σου προσωπικό κόσμο.<br />Ότι δεν αφήνεις κανένα αληθινό περιθώριο σε κάποιον να σε μάθει.<br />Ότι φοράς μια μάσκα που σε κάνει να μην είσαι εσύ.<br />Απλά είχα τήν ανάγκη να σου πώ οτι δεν είμαι απ'τους ανθρώπους που έχουν μίσος για κάποιους άλλους.<br /><strong>Ίσως </strong>απλά δεν μάρεσε που καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι και να σου λέω οτι δεν σε εμπιστεύομαι.<br /><strong>Ίσως </strong>και να είχες δίκιο που μου είπες οτι πολλές φορές εμπιστευόμαστε λάθος ανθρώπους .<br /><strong>Ίσως</strong> απλα μεγαλοποιούμε κάποια πράγματα.<br />Νομίζω οτι έξω απ'την δουλειά εισαι πολύ πιο οκ.<br />Αυτό το κρίνω απ'τους φίλους σου.<br />Μπορεί να μην τα πούμε ποτέ πραγματικά εσύ και γώ.<br />Μάλλον δεν θα τα καταφέρουμε γιατί είμαστε αρκετά εγωιστές και διαφορετικοί άνθρωποι εμείς οι δύο..<br />Παρόλα αυτά μέσα σε μια κρυφή συμμαχία θα σου ευχηθώ να πραγματοποιήσεις όλα σου τα όνειρα και να σε καλά.<br /><strong>Ίσως </strong>κάποια στιγμή το διαβάσεις αυτό <strong>ίσως</strong> όχι.<br />Εμείς τα ξαναλέμε στην επόμενη βάρδια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-3682827104149216467?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-60529450344570204152008-05-10T18:07:00.000-07:002008-05-10T18:21:11.086-07:00Αυτό το βρήκα <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">σ' ένα</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">blog.Το</span> βάζω για να μην ξεχνάμε να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">χρησιμοποιούμε</span> και τον <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">στυλό</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">όταν</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_5">γράφουμε</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6">εκτός</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_7">από</span> το <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_8">πληκτρολόγιο</span><br /><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCZG-qHYABI/AAAAAAAAAGI/4GBlfQi8YrU/s1600-h/134586-Scan10016.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198920862116872210" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCZG-qHYABI/AAAAAAAAAGI/4GBlfQi8YrU/s400/134586-Scan10016.JPG" border="0" /></a><br /><div>Να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9">μην</span> ξεχάσω να αγοράσω...</div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-6052945034457020415?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-66355465433436352132008-05-10T17:10:00.000-07:002008-05-14T10:16:54.939-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCZFrqHYAAI/AAAAAAAAAGA/BwZDYPhx7RQ/s1600-h/1183391291.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198919436187729922" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCZFrqHYAAI/AAAAAAAAAGA/BwZDYPhx7RQ/s400/1183391291.jpg" border="0" /></a><br /><div>Φώς λούζει το δωμάτιο...</div><br /><div>Ένα φώς σαν μικρό παιδί.Γλυστράει στις χαραμάδες,τρυπώνει κάτω στα σκεπάσματα.</div><br /><div>Ανοίγω τα μάτια μου δειλά, σχεδόν φοβισμένα.</div><br /><div>Πρέπει να ξυπνήσω,να πιω καφέ,να ξυριστώ για να πάω για δουλειά.</div><br /><div>Όλα γυρνάνε ακόμα.</div><br /><div>Βγαίνω στον δρόμο...</div><br /><div>Είναι όλα τόσο όμορφα έξω.</div><br /><div>Παρατηρώ την διαδρομή.</div><br /><div>Πράσινο παντού.Μυρίζει γιασεμί..</div><br /><div>Ένα τσούρμο από τουρίστες ξεχύνονται στον δρόμο.</div><br /><div>Ηλιοκαμένα πρόσωπα και χαμόγελα που η ξενοιασιά τους καλύπτει ακόμα και τον θόρυβο της πόλης που ανελέητα τρυπάει τ' αφτιά μας συνήθως..</div><br /><div>Καλοκαίρι έξω...</div><br /><div>Νοιώθω οτι δέν πατάω στο ψυχρό τσιμέντο πια.</div><br /><div>Τα ενοχλητικά παπούτσια έχουν φύγει. Τα πόδια μου γαληνεύουν απ την αλμύρα και το νερό.</div><br /><div>Ένα κίτρινο καράβι σταματάει μπροστά μου.</div><br /><div>Μια κόρνα μου παίρνει τ' αυτιά..</div><br /><div>Ελα χριστιανέ μου!!! ακούω ...</div><br /><div>Είναι το ταξί που μόλις σταμάτησα</div><br /><div>Κολωνάκι του απαντώ και φεύγουμε.</div><br /><div>Back to reality.</div><br /><div>Όχι όμως για πολύ. Το καλοκαίρι είναι για αποδράσεις και μόλις ξεκίνησε....</div>Καλό καλοκαίρι σε όλους.....<br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-6635546543343635213?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-43015754358407220072008-05-08T18:56:00.000-07:002008-05-10T18:55:45.632-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCOvdLvnN0I/AAAAAAAAAF4/3mE-_CxABUo/s1600-h/131857-ujujy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198191310819243842" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCOvdLvnN0I/AAAAAAAAAF4/3mE-_CxABUo/s400/131857-ujujy.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">Τώρα</span> ξέρω τι θέλω...</div><div><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">Ένα</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">τριαντάφυλλο</span> και <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">λίγο</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">άνεμο</span> να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_5">ταξιδεύουν</span> τα <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6">όνειρα</span> μου...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4301575435840722007?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-85110197090875076822008-05-07T16:46:00.000-07:002008-05-07T17:08:32.021-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCJEbbvnNqI/AAAAAAAAAEY/OTj2TxYZ0kU/s1600-h/23359238_349550392e_o.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197792158033589922" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCJEbbvnNqI/AAAAAAAAAEY/OTj2TxYZ0kU/s200/23359238_349550392e_o.jpg" border="0" /></a><br /><div>[13-08-2005]</div><br /><div>Σαντορίνη</div><br /><div>Μήν προκαλείς είναι επικύνδινο...</div><br /><div>Ακολούθα την καρδιά σου μέχρι εκεί που πρέπει.</div><br /><div>-Τα όρια στενεύουν-</div><br /><div>Μήν τ'αγνοείς ,τα λάθη σου θα τα βρείς μπροστά σου.</div><br /><div>Εξόρισε τον πόνο σου,ένα καλύτερο αύριο άρχισε να προσδοκείς..</div><br /><div>Τα μαύρα πουλιά θα σταματίσουν να πετούν απειλητικά...</div><br /><div>'Οταν τα πάντα παραλύουν έρχεται η λύτρωση..</div><br /><div>Μήν ψάξεις να με βρείς,ο χρόνος τελείωσε.</div><br /><div>Σώπα....</div><br /><div>Σώπα ψυχή μου.</div><br /><div>Μήν ζητάς κάτι που απλά γυαλίζει.</div><br /><div>Είναι κάπου γραμμένο οτι τα όνειρα ξεθωριάζουν όταν τα καταθέτεις;</div><br /><div>Σκοτεινιάζει...</div><br /><div>Μόνο το χαμόγελο της προσδοκίας έμεινε.</div><br /><div>Θές να πετάξεις σε ελεύθερους ουρανούς,μα είναι δύσκολη η αλλαγή.</div><br /><div>Η υπέρβαση σοκάρει.......</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8511019709087507682?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-58730111752394430952008-05-07T16:24:00.000-07:002008-05-07T17:10:31.041-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCJE6LvnNrI/AAAAAAAAAEg/aYy-04EMCYc/s1600-h/372822969_33c17e0c31.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197792686314567346" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCJE6LvnNrI/AAAAAAAAAEg/aYy-04EMCYc/s200/372822969_33c17e0c31.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCI-3rvnNpI/AAAAAAAAAEQ/4VBLGERFEXU/s1600-h/04d613c8c371a42785d9fec71b2155d1.jpg"></a><br /><br /><div>Παράνοια προκαλούν τα πάντα γύρω.</div><br /><br /><div>Τοίχος μετά!</div><br /><br /><div>Όλα περιστρέφονται αλλόκοτα,ψυχεδελικά...</div><br /><br /><div>Τόση ομορφιά,τόση δύναμη.</div><br /><br /><div>Μα μήπως είναι αυταπάτες;</div><br /><br /><div>Κάνε κάτι να χαμογελάσω αληθινά.</div><br /><br /><div>Όχι σαν κλόουν...</div><br /><br /><div>Ξέρεις είναι δύσκολο να το πετύχεις-τόσο δύσκολο όσο ένα χάδι.</div><br /><br /><div>Μιά όμορφη αγκαλιά γεμάτη φώς και ένα χαμόγελο τόσο βαθύ όσο το πέλαγος όλο.</div><br /><br /><div>Όμορφα συναισθήματα ανθρώπων που πέρασαν και στάθικαν να ξεδιψάσουν στην δικιά μας όαση.</div><br /><br /><div>Ποιο είναι το τίμημα του χαμένου χρόνου;</div><br /><br /><div>Στρίψε λίγο αριστερά.</div><br /><br /><div>Αλλού βρίσκονται τα χαμένα σου -είναι-</div><br /><br /><div>01-06-2005</div><br /><br /><div>01:50 το πρωί</div><br /><br /><div>Αθήνα-Φωτομάρας</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5873011175239443095?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-52087804495599783762008-05-06T15:38:00.000-07:002008-05-06T17:33:20.346-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCDu6nYgQCI/AAAAAAAAAD4/NYDXUWoJ-6I/s1600-h/PICT0909.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197416660757135394" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCDu6nYgQCI/AAAAAAAAAD4/NYDXUWoJ-6I/s200/PICT0909.JPG" border="0" /></a><br /><div><strong><em>'Ολα ξεκίνησαν ενα μεσημέρι στα starbucks.Η ζωή μου στην Aθήνα άρχισε απο κει.....</em></strong></div><br /><div><strong><em>Γεμάτος φιλοδοξίες,τσαγανό,</em></strong></div><div><strong><em>πάθος να βγώ μπροστά.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Στόχος να παίξω μπάλα στο δικό μου γήπεδο.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Η λέξη φόβος ήταν άγνωστη.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Η διαδρομή δύσκολη.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Κάπου εκεί στην είσοδο του καταστήματος στην Σκουφά ήσουν εσύ.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Πέρασα να πάρω κάποια manuals απ'τα χίλια τόσα που είχα φορτώσει στο μυαλό μου. </em></strong></div><br /><div><strong><em>Έπρεπε να προλάβω να τα μάθω όλα..</em></strong></div><br /><div><strong><em>Είχες όλα αυτά που δεν άντεχα με τίποτα.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Ολα αυτά που θα με πήγαιναν πίσω αν τα είχα εγώ.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Το πρώτο ήταν ένα τεράστιο χαμόγελο που φορούσες.Μου έκανε εντύπωση...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Για μένα εκείνη η περίοδος ήταν πόλεμος.Ηταν τόσα τα πράγματα που έπρεπε να κάνω για να δικαιολογίσω την παρουσία μου στην Αθήνα.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Τα χρήματα ήταν λίγα και έπρεπε να προχωρίσω επαγγελματικά πολύ γρήγορα.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Ήμουν πολύ αγχωμένος και σχεδόν είχα ξεχάσει να χαμογελάω.'Ισως το θεωρούσα και αδυναμία...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Και ήσουν μικρή...Έιχες όλο το χρόνο μπροστά σου,και γω βιαζόμουν...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Σε κοίταξα σαν να σε περνούσα απο scanner.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Δυό τεράστια μπλέ μάτια με κοίταξαν.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Μαριάννα μου είπες...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Ε και τι έγινε σκέφτηκα</em></strong></div><br /><div><strong><em>Χάρηκα απάντησα και αμέσως σε έκανα delete!</em></strong></div><br /><div><strong><em>Δεν σκέφτηκα τίποτα άλλο. </em></strong></div><br /><div><strong><em>Έπρεπε να φύγω...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Tώρα είμαι εδώ και σου γράφω.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Σπαταλάω χρόνο για σένα και γουστάρω.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Είσαι κομμάτι της ζωής μου.Είσαι όλα αυτά που δέν θα κανα εγώ και που αγαπούσα πολύ.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Έπαιρνα και παίρνω απο την αγάπη σου,τις φοβίες σου,τα χαμόγελα σου</em></strong></div><br /><div><strong><em>τις αγωνίες σου τα γιατί σου...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Είσαι απο τα ποιό γλυκά πλασματάκια που δίνουν χρώμα στην ζωή μου.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Θα θελα να σου ζωγραφίσω ενα παράδεισο με τα πιο παιδικά χρώματα και τις πιο ζωηρές αποχρώσεις.Να σου βάλω μέσα κάδρα απο παιδικές φιγούρες. </em></strong></div><br /><div><strong><em>Para siempre nino(Για πάντα παιδί) όπως θα έλεγες και συ....</em></strong></div><br /><div><strong><em>Και κει κάπου μέσα θα σου έβαζα τον ιδανικό γκομενάκι που φυσικά θα ήταν Ισπανός..</em></strong></div><br /><div><strong><em>Κοίταζε μπροστά ...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Ακολούθησε τα σημάδια...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλα η διαδρομή.</em></strong></div><br /><div><strong><em>Σ'αγαπάω ρε μπέμπα. </em></strong></div><div><strong><em>Ξάπλωσε κάτω και απόλαυσε την λιακάδα.</em></strong></div><div><strong><em>Άδραξε την μέρα σου...</em></strong></div><div><strong><em></em></strong></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5208780449559978376?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-47606051933081393612008-05-04T15:26:00.000-07:002008-05-04T17:23:28.322-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB44bnYgP9I/AAAAAAAAADQ/VJUlecZfGq8/s1600-h/1200918663.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196653067111514066" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB44bnYgP9I/AAAAAAAAADQ/VJUlecZfGq8/s200/1200918663.jpg" border="0" /></a><br /><div>Μη φοβάσαι της είπε, καθώς την αγκάλιαζε τρυφερά. Εκείνη του χαμογέλασε αδύναμα. Φτάνει το τέλος, του ψιθύρισε, μα για την αγάπη μας θα μάθει όλος ο κόσμος. Δε θα μπορέσουν ποτέ να μας χωρίσουν , να το θυμάσαι…<br />Τα μάτια της έκλεισαν, μα εκείνος δεν έπαψε ποτέ να την αγκαλιάζει, μέχρι που έκλεισαν και τα δικά του μάτια.<br />Και ο χρόνος κύλισε…<br />Και η ιστορία τους πήρε στην τροχιά της, δικούς της αγαπημένους, μαζί πέρα από το θάνατο…<br />Τα χρόνια πέρασαν, αιώνες κύλισαν ο ένας μετά τον άλλο…<br />Και η αγάπη τους έγινε γνωστή στα πέρατα του κόσμου, σύμβολο έγιναν της αγάπης. Μιας αγάπης δίχως τέλος, δίχως όρια…<br />Το ζευγάρι βρέθηκε αγκαλιασμένο στη Mentua, 25 μίλια νότια της Βερόνα, στην Ιταλία. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι έζησαν πριν 5.000 με 6000 χρόνια.</div><div></div><div></div><div> </div><div> Απ'το internet όπως και η photo της ανάρτησης.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4760605193308139361?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-22425009861166894242008-05-04T06:15:00.000-07:002008-05-04T07:12:57.623-07:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-3bf9827f78a34328" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v3.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D3bf9827f78a34328%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330273473%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4396DF21852B300575A2F98405A36F4E92469A2A.5F328706132530942ABA910C763ACEC9A0B4066F%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3bf9827f78a34328%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DLi7Ul53h8iR75IIqWNzX8GDkC3g&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v3.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D3bf9827f78a34328%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330273473%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4396DF21852B300575A2F98405A36F4E92469A2A.5F328706132530942ABA910C763ACEC9A0B4066F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3bf9827f78a34328%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DLi7Ul53h8iR75IIqWNzX8GDkC3g&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-2242500986116689424?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-88599091564279628812008-05-03T19:32:00.000-07:002009-09-13T09:34:31.613-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCJNHLvnNvI/AAAAAAAAAFQ/8GAAffrTTEM/s1600-h/cherub_______I_by_mehmeturgut.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197801705745889010" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCJNHLvnNvI/AAAAAAAAAFQ/8GAAffrTTEM/s200/cherub_______I_by_mehmeturgut.jpg" style="float: left; margin: 0px 10px 10px 0px;" /></a><br /><div><a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB4DKHYgP8I/AAAAAAAAADI/DMXXraBbFnw/s1600-h/the_kiss_that_missed_b.jpg"></a><br /><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB4CxXYgP7I/AAAAAAAAADA/Et5HxRfXCyA/s1600-h/fire2.gif"></a><br /><br /><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0jD3YgP5I/AAAAAAAAACo/n83i9uZEuCo/s1600-h/Emma_by_BeauEromantica.jpg"></a>Σε είδα...<br /><br /><div>Να ποθείς, ό,τι δεν σου ανήκει...</div></div><br /><div></div><br /><div><div>Να κλέβεις ότι κάνει κάποιον χαρούμενο.</div><br /><div><br />Να θέλεις,μια ζωή που δέν είναι δικιά σου...</div><br /><div><br />Ενοιωσα...Να παλεύεις,με τις φοβίες σου</div><br /><div></div><br /><div>Να σκοτώνεις το ποιό όμορφο κομμάτι του ευατού σου.</div><br /><div>Να ψάχνεις,σκοτάδια για να κρύψεις την ασχήμια της ψυχή σου...</div><br /><div><br />Ενα βράδυ σε άκουσα να κλαίς...</div><br /><div>Να φωνάζεις,για κατανόηση!Να εκλιπαρείς,για λίγη σημασία...</div><br /><div><br />Ενα βράδυ πούλησες τον θεό σου..Είχες πιεί μου είπες, ψεύτη.</div><br /><div><br />Να πουλάς ψυχή για λίγη ηδονή...Είσαι τόσο λίγος ! </div><br /><div><br />Να μου λές οτι είσαι δίπλα&nbsp; μου..</div><br /><div><br />Να γελάς με τα λάθη μου...</div><br /><div>Να φοράς την μάσκα που σου άρεσε</div><br /><div>που σε έκανε να μοιάζεις με κάποιον άλλον.</div><br /><div><br />Θέλω να σε διαγράψω,σε έχω διαγράψει ... </div><br /><div><br />Δεν υπάρχεις πια...</div><br /><div><br />Κάν'το μόνος σου</div><br /><div><br />Πριν σε καταλάβει άλλος κανείς,και αντιληφθεί το μέγεθος </div><br /><div><br />της υποκρισίας σου... </div><br /><div>Δέν υπήρξες ποτέ......</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8859909156427962881?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-51548399897033213142008-05-03T19:04:00.000-07:002008-05-07T13:39:13.045-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCITYrvnNoI/AAAAAAAAAEI/LAn4NEFlDZQ/s1600-h/FjC26l393728-02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197738234719188610" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCITYrvnNoI/AAAAAAAAAEI/LAn4NEFlDZQ/s200/FjC26l393728-02.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SCISq7vnNnI/AAAAAAAAAEA/o2tW9uL8uZ8/s1600-h/city6gi8abS.gif"></a><br /><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0Z43YgP3I/AAAAAAAAACY/o0dBsdyj2i4/s1600-h/Beauty_by_Death_by_jeradarmijo.jpg"></a><br /><br /><br /><div>Το σωστό σκηνικό έχει στηθεί...<br />Γκρίζο το βράδυ έξω και το τζάμι έχει θαμπώσει.<br />Η ίδια φασαρία απ'τους δίπλα.Πάλι αυτός φεύγει.<br />Εδώ και μέρες διώχνουν ο ένας τον άλλο....την ίδια ώρα....πάντα!Αρχίζω να ακροβατώ πάλι...μιλάω με τις σκέψεις μου....σου μιλάω με αυτές....κι αν πάνω μου βλέπεις αυτην την πλάνη, είναι γιατί έχω χαθεί πάλι στα ναί και τα όχι.<br />Πάλι ακροβατώ καθώς πλέκονται τα πρέπει και τα μή.<br />Μια άγνωστη φωνή με καλεί σε ένα όνειρο που φαντάζει πέρα για πέρα αληθινό - είναι η δικιά σου-<br />...πόσο χρόνο της ζωής μου υπηρέτησα μια ψεύτικη αλήθεια...; Ισως να είναι καιρός να ακολουθήσω ένα αληθινό ψέμα..<br />για όσο κρατήσει...<br />μια στιγμή...δύο ...τρεις....<br />Κι ας είναι ουτοπία το αντέχω.<br />Κι αυτα τα μαύρα τετράδια...μη με ρωτάς γιατί τα έχω...πώς αλλιώς θα φώτιζε τόσο εκτυφλωτικά το χώρο εκείνο το ένα που γράφεται κάτω από το πιο δυνατό φως ;<br />Πάντα στα άκρα δε μαθαίνουμε να ζούμε;<br />Ακόμη μια φορά, αντιλαμβάνομαι και η γνώση αυτή με ταξιδεύει, πώς η μόνη φωνή στην οποία υποτάσσομαι πρόθυμα....είναι αυτή που με σέρνει στα άκρα δίχως όρους<br />Η ίδια φωνή που μου χαρίζει την ελευθερία ,την έκφραση, την μουσική που μαστιγώνει τ'αφτιά μου καθώς γράφω...</div><br /><br /><div>Ελπίζω ν'αντέξει αυτη την φορά το σκοινί στα δικά μου ακροβατικά!</div><br /><br /><div>Δές το που τέντωσε..</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-5154839989703321314?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-91290279304327706952008-05-03T18:49:00.000-07:002008-05-05T15:22:51.505-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0YQHYgP2I/AAAAAAAAACQ/4lsC5b0vtJw/s1600-h/150_by_oldmanriver.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196336210194218850" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0YQHYgP2I/AAAAAAAAACQ/4lsC5b0vtJw/s200/150_by_oldmanriver.jpg" border="0" /></a><br /><div>Μια τζούρα ευτυχίας, και κάτι...<br />αρκεί τόση<br />και πετάς μ'εκείνο το ψυχρό βλέμμα που ποτέ δεν κατάλαβα με τα κόκκινα μάτια που είναι όμως τόσο</div><div>όμορφα όταν αρχίζουν να μου μιλούν για τα ταξίδια τους..Η δουλειά άρχισε μου λές<br />όπως άρχισε και το άνοιγμα του νου και δεν έχει τέλος<br />μόνο συνέχεια ...<br />κι είναι αυτή η ελευθερία που σε κατακλύζει η μόνη αλήθεια που θέλεις να κουβαλάς η ανάγκη σου να ελέγχεις το σύμπαν.<br />Και τώρα ξέρεις πως δεν υπάρχει πόνος που να μην έχεις υπερβεί<br />δεν υπάρχει γυμνό σημείο πάνω σου που να μην έχεις χαράξει χάρτες.<br />Όχι, ο χρόνος δεν επαρκεί.θέλεις κι'αλλο.<br />θέλεις τρεις, τέσσερις ζωές...</div><div>Ταξίδεψε όσο εσύ θέλεις.Εγώ θα λαμβάνω πάντα τις κάρτες που θα μου στείλεις .Θα είμαι εδώ..<br />(... κι επιτέλους...και πόσο βαθιά η ανάσα αυτού του...ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ......επιτέλους δε με φοβάμαι πια...)γιατί πιο πολύ απ' όλα εμένα φοβόμουν</div><div>Τώρα μπορώ να σε δω χωρίς να φοβάμαι</div><div>Μου αρκώ....όπως μου αρκείς και σύ.</div><div>Τα ταξίδια σου θα είναι και δικά μου.</div><div>Την Σαντορίνη την είδα απ'τα μάτια σου...</div><div>Ενα ταξίδι θα το κάνουμε μαζί. </div><div>Στον κ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-9129027930432770695?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-44159859997626163012008-05-03T18:38:00.000-07:002008-05-04T17:16:48.287-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0Vb3YgP1I/AAAAAAAAACI/OWIwx-TPUrk/s1600-h/Getting_Old_by_lacrima_mosa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196333113522798418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0Vb3YgP1I/AAAAAAAAACI/OWIwx-TPUrk/s200/Getting_Old_by_lacrima_mosa.jpg" border="0" /></a><br /><div>Η σκιά της ψυχής μου φεύγει προς κάποια δύση από αλφάβητα,ομίχλη από βιβλία και λόγια.</div><br /><div>Η σκιά της ψυχής μου!</div><br /><div>Στη γραμμή έχω φτάσει όπου παύει στερνά η νοσταλγία,κι αλλάζει του δάκρυου η στάλα σε αλάβαστρο του νου.</div><br /><div>Η σκιά της ψυχής μου</div><br /><div>Το αδράχτι του πόνου τελειώνει,μα μένει η αιτία κι η υπόσταση του παλιού μεσημεριού μου από χείλη,του παλιού μεσημεριού μου από βλέμματα.</div><br /><div>Ένας θολός λαβύρινθος,από άστρα καπνισμένα μπερδεύει μες τα δίχτυα τουτα μαραμένα ονείρατά μου.</div><br /><div>Η σκιά της ψυχής μου!Και μια φρεναπάτη τρυγάει τη ματιά μου.</div><br /><div>Βλέπω τη λέξη αγάπη ξεθωριασμένη</div><br /><div>.Αηδόνι μου!Αηδόνι!</div><br /><div>Τραγουδάς ακόμα;</div><br /><div>Απο τόν F. G. Lorca .<br /></div><a class="quickedit" title="Επεξεργασία" onclick="'return" href="http://www.blogger.com/rearrange?blogID=6115052248529586874&amp;widgetType=Text&amp;widgetId=Text2&amp;action=editWidget" target="configText2"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-4415985999762616301?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-6809845382645657682008-05-03T16:24:00.000-07:002008-05-03T18:12:54.793-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0InHYgP0I/AAAAAAAAACA/RL1ACEGAlo4/s1600-h/lattice.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196319013145165634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0InHYgP0I/AAAAAAAAACA/RL1ACEGAlo4/s200/lattice.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SB0HKHYgPzI/AAAAAAAAAB4/Q55o4rTvzxo/s1600-h/30082006(002).jpg"></a><br /><br /><div>Η ώρα περνάει... <br />Κάποιος έρχετε.Κάποιος φεύγει<br />Δρομολόγια προς κάθε κατεύθυνση</div><div>Η πόλη ξυπνάει.Βάζει το φτηνό άρωμα της,τα φώτα στολίζουν την ασχήμια της.</div><div>Βγαίνω στον δρόμο-μπαίνω σ'ένα σκοτεινό μπάρ</div><div>Ενας θεός σερβίρει απο πλακέ μπουκάλι,δυο ποτά και μια υπόσχεση..</div><div>Φευγάτα βλέμματα.Ποτισμένες με αλκοόλ ανάσες</div><div> </div><div>Η μουσική παίζει δυνατά.</div><div>Είναι 12 το βράδυ και όλα συμφωνούν!!</div><br /><div>Η θέση των άστρων τα φώτα που τρεμοπαίζουν στο άχρωμο ταβάνι ακόμα και η φιγούρα στην διπλανή θέση απο κάποιον που νομίζω οτι ξέρω απο παλιά.</div><br /><div>12 το βράδυ και όλα είναι μισά.Βγαίνω στον δρόμο.</div><div>Φυσαει και ο κόσμος λιγοστεύει..</div><br /><div>Κάποτε μου είπες οτι είμαι διάφανος και όλοι με προσπερνούν.</div><br /><div>Γαντζώνομαι στους λεπτοδείκτες καθως ο χρόνος περνάει.Ενας περαστικός μου ζητάει τσιγάρο.</div><div> </div><div>Ξημερώνει...</div><div>12 το βράδυ μου έδωσες τα κλειδιά μου.Θα γυρίσω είπες..</div><br /><div>Εφυγες με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα.</div><div>Τα δικά μου....</div><div> </div><div>Μια μέρα θα βγώ απ'το σπίτι και θα 'χουν φύγει όλοι.</div><div>Παντού ερημιά,όλα παρατημένα ανοιχτά.Ενα ξυπνητήρη θα χτυπά και κανείς δεν θα το κλείνει.</div><div>Θα πουλάω σε άδεια μαγαζιά δυο παραμύθια,δυο φιλιά και όλα μου τα όνειρα..... </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-680984538264565768?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-76744544918050178992008-05-02T16:13:00.000-07:002008-05-02T16:29:03.451-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SBuiX3YgPyI/AAAAAAAAABw/BK26qXu7gkw/s1600-h/2367873765_7534593191_o.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195925125989416738" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SBuiX3YgPyI/AAAAAAAAABw/BK26qXu7gkw/s200/2367873765_7534593191_o.jpg" border="0" /></a><br /><div>Σήμερα αισθάνομαι την παρουσία σου ποιο έντονα εδώ…δίπλα μου ..να μου κρατάει συντροφιά…σ ’ένα ακόμη βράδυ που περνάω μακριά σου και ας εισαι απεναντι μου τωρα. ¨Ένα βράδυ που είναι γεμάτο από την εικόνα σου. .την παρουσία σου. .την ανάσα σου που αισθάνομαι να ηχεί στ΄ αφτιά μου…τίποτα ποιο μαγικό από το να είσαι εδώ μα συνάμα να λύπεις,και παλι εδώ…μέσα μου…στην ζωή μου ..στον χρόνο μου ..στα τσιγάρα που καπνίζω ..σε όλα όσα αποτελούν αυτό που είμαι ,την ύπαρξη μου !!Ενα βράδυ που υπάρχει παντού σιωπή ..μόνο ο ήχος από τον αναπτήρα να σπάει την απόλυτη ησυχία που επικρατεί στο δωμάτιο…Μία ησυχία που κάποιες φορές γίνεται εχθρός μου…μα άλλες πάλι ,όπως το αποψινό βράδυ είναι λύτρωση…και αυτό επειδή απόψε με φέρνει τόσο κοντά σου ..όσο ποτέ άλλοτε!Ποιός υπολογίζει αυτά όταν οί σκέψεις γίνονται γέφυρα και έρχονται εκεί κοντά σου ?Εκεί πάνω απ ’το προσκέφαλο σου…να σε φυλάνε…να σε κοιτάνε όπως κοιμάσαι…να σου χαiδεύουν απαλά τα μαλλιά σου…να σου χαρίζουν χιλιάδες φιλιά…και να σου ψυθιρίζουν γλυκά κι απαλά λόγια που δεν σου έχει ποτέ κανείς άλλος πεί …Και όπως γλυκά σε αγκαλιάζει ο Μορφέας χάρη να του ζητήσω:να μου δώσει ένα βράδυ την θέση του να σε σκεπάσω εγώ με τα φτερά μου…να ζεστάνω το κορμί σου…να σου στείλω όνειρα παραδεισένια ..και να σου μιλάω μέχρι το πρωί…και ας φύγω σαν ξυπνήσεις ,με το που ο ήλιος αρχίσει να επισκέπτεται τον ουρανό ..το ξέρω θα το νοιώσεις δεν μπορεί ..όταν τα βλέφαρα σου ανοίξεις θα αισθανθείς πως όλο το βράδυ ήμουν εκεί και σε πρόσεχα… Ένα βράδυ που δεν θα με μακριά σου αλλά εκεί ..δίπλα σου… Ένα βράδυ που είμαι μακριά σου μα να ξέρεις ….Δύο ακομα βράδυα και θα σ'εχω ξανά...<br />1:54 PM <a id="blogAddComment3" href="http://tsddespoina.spaces.live.com/blog/cns!6345287BEDCB31A!1090.entry#post" bvitemtype="post">Add a comment</a> <a id="blogSendMessage3" title="Send a message to the author" href="http://spaces.live.com/api.aspx?wx_action=sendMessage&amp;wxp_toCid=447073005992719130&amp;wx_ru=http%3a%2f%2ftsddespoina.spaces.live.com%2fdefault.aspx%3fmkt%3den-ww%26partner%3dLive.Spaces&amp;wxp_subject=RE%3a+Your+blog+entry+%22shmera..................%22&amp;wxp_body=%3cdiv%3e%3cbr+%2f%3e%3cbr+%2f%3e%3chr+%2f%3eView+the+blog+entry%3a+%3ca+href%3d%22http%26%2358%3b%26%2347%3b%26%2347%3btsddespoina.spaces.live.com%26%2347%3bblog%26%2347%3bcns%26%2333%3b6345287BEDCB31A%26%2333%3b1090.entry%22%3ehttp%26%2358%3b%26%2347%3b%26%2347%3btsddespoina.spaces.live.com%26%2347%3bblog%26%2347%3bcns%26%2333%3b6345287BEDCB31A%26%2333%3b1090.entry%3c%2fa%3e%3c%2fdiv%3e">Send a message</a> <a id="blogPermalink3" title="Permanent link for this entry" href="http://tsddespoina.spaces.live.com/blog/cns!6345287BEDCB31A!1090.entry">Permalink</a> <a id="blogTrackbacks3" href="http://tsddespoina.spaces.live.com/blog/cns!6345287BEDCB31A!1090.entry#trackback" bvitemtype="trackback">View trackbacks (0)</a> <a id="blogThis3" title="Blog about this entry in your space" href="javascript:BlogIt(">Blog it</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-7674454491805017899?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-84992711120681395712008-05-02T15:27:00.000-07:002008-05-02T15:41:51.001-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SBuYgXYgPxI/AAAAAAAAABo/zMjh7o1BUCc/s1600-h/angel.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195914276902027026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SBuYgXYgPxI/AAAAAAAAABo/zMjh7o1BUCc/s200/angel.jpg" border="0" /></a><br /><div>Πόσα πράγματα μπορεί να μάθεις για τον εαυτό σου από άτομα που υποτίθεται είναι δίπλα σου και σε αγαπάνε.<br />Οταν γράφεις για πολλά χρόνια και η έμπνευσή σου απλά ξεριζώνεται, όταν πράγματα μυστικά που έχεις πει ξανάρχονται στην επιφάνεια με τη μορφή λεπίδας, όταν όλοι βγαίνουν από πάνω γιατί εσύ έχεις πάντα άδικο κι είσαι πάντα κατώτερος άνθρωπος από κάποιον άλλον, όταν σε βρίζουν με το γάντι και σε απαξιώνουν... Οταν ξεχνούν και εθελοτυφλούν και σε ταμπελιάζουν με τρόπο που ούτε οι εχθροί σου θα σου κάνανε, ακόμα και να θίξουν τη σεξουαλικότητά σου, όταν σου δείχνουν πως τα μισούν όλα αυτά, δεν είναι σαν να μισούν εσένα;<br />Τους κάνεις δώρο ότι καλύτερο διαθέτεις, ιδεατό ή υλικό, κι εκείνοι σου χαρίζουν πίκρα και πληγές, άλλες φορές επειδή δε ξέρουν τι να πούν, κι άλλες επειδή φταις και πρέπει να τ' ακούσεις. Πάντα φταίς. Πάντα φταίω.<br />Το πρόβλημα είναι πως κάθε πρωϊ εκείνοι είναι καλά, κι εγώ νιώθω σαν σκουπίδι, σαν μαλάκας.<br />Εγώ κι αν ζητάω βοήθεια από ανύμπορα χέρια.<br />Επειδή αυτοί προδώθηκαν και εξαπατήθηκαν, και λόγω αυτών έγιναν πικρόχολα γουρούνια, δίχως ευαισθησίες γιατί για μένα δεν περισσεύουν ούτε ευαισθησίες ούτε ρομαντισμοί, τη πληρώνω για να είμαι όλα αυτά που μίσησαν προσφάτως.<br />Κι όταν η καρδιά μου χτυπάει βαριά, κλείνω τα μάτια κι εύχομαι να με υπολόγιζαν περισσότερο.<br />Στη τελική, δε φταίνε αυτοί.<br />Φταίω εγώ, που ακόμα προσπαθώ να τους κάνω να δούν πως είναι λάθος για μιά ηλίθια ανάμνηση, να σβήνουν και να μην υπολογίζουν τα δικά μου αισθήματα.<br />Αφιερωμένο σε μένα. Αυτό που ζητούσα πάντα στους άλλους και δε το βρήκα ποτέ. Ελευθερία... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-8499271112068139571?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7864312959876415591.post-61630409535930582322008-05-02T12:20:00.000-07:002008-05-02T14:21:28.964-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SBuFz3YgPtI/AAAAAAAAABA/xpCXIkau0WI/s1600-h/βαβυ.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195893721188548306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SBuFz3YgPtI/AAAAAAAAABA/xpCXIkau0WI/s200/%CE%B2%CE%B1%CE%B2%CF%85.bmp" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_jSij3yzEbIQ/SBt9kXYgPrI/AAAAAAAAAAs/oioOrjNXDK8/s1600-h/βαβυ.bmp"></a>Τελικά το πρωινό ξύπνημα ειναι άγνωστη χώρα για μένα.<br /><br />Αλλοι άνθρωποι ( μοιάζουν με alien στην δική μου πραγματικότητα...)<br /><br />Κατακόκκινα μάτια απ'την αγρύπνια με καρφώνουν σαν αμαρτία που<br />μόλις διέπραξα καθώς κατεβαίνω τις κυλιόμενες σκάλες του μετρό που ειναι σαν να με ρωτάνε τι καιρό κάνει στον πλανήτη που συχνάζω.<br /><br /><br />Πρέπει να φτάσω στην δουλειά<br /><br />1.Χωρίς να κοιμηθώ στην διαδρομή<br /><br />2.Να μην βρίσω τον καθένα που σπρώχνει επίμονα να περάσει στο βαγόνι που κάθομαι .<br /><br />3.Να μήν εκνευριστώ απο την ηλίθια διαφήμιση της ΜΙSΚΟ φάτσα μπροστά μου.<br /><br /><br />Τελικά νομίζω οτι το πρωινό φως ειναι η μάστιγα του αιώνα.<br /><br />Αλλοι έχουν τα αντισώματα να επιβιώσουν και άλλοι π.χ εγώ περιμένουμε το εμβόλιο που θα μας απαλλάξει απ'αυτο.<br /><br />Το απόγευμα φέρνει μια γλυκειά ηρεμία που γεμίζει τις μπαταρίες μου και με κάνει να σκέφτομαι οτι σκασίλα μου που χρειάζεται να πηγαίνω πρωί-πρωί για δουλειά τουλάχιστον υπάρχουν όμορφα απογεύματα που γεμίζω με ανθρώπους που πραγματικά αγαπώ !<br /><br /><br />Φοράω λοιπόν το καλό μου χαμόγελο και λέω καλημέρα στον ίδιο πρώτο κατσούφη-ιδιότροπο πελάτη που μου ζητάει ενα fredo espresso με 6 παγάκια και καλά χτυπημένο...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7864312959876415591-6163040953593058232?l=mihalis-panicroom.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΙΧΑΛΗΣnoreply@blogger.com